فرمان نبرد

مروج الذّهبـ در بيان جنگ با خوارج ـ: چون على عليه السلام بر خوارج فراز آمد، گفت: «اللّه اكبر! خدا و پيامبرش راست گفته اند». پس دو سپاه، روياروى هم صف آراستند و على عليه السلام خود، پيشاپيش آنان ايستاد و ايشان را به بازگشت و توبه فراخواند و آنان، پرهيز كردند و به سوى يارانِ او تير انداختند. به امام عليه السلام گفته شد: آنان، ما را تيرباران كردند. پس گفت: «دست باز داريد!». ياران على عليه السلام، آن گفته را سه بار نزد وى تكرار كردند و او [همچنان] از ايشان خواست كه دست باز دارند، تا زمانى كه مردى آغشته به خون نزد وى آورده شد. على عليه السلام گفت: «اللّه اكبر! اينك جنگ با آنان روا شد. بر ايشان بتازيد».

شرح نهج البلاغةـ به نقل از ابوعبيده، درباره خوارج ـ: على عليه السلام خوارج را به دليل قتل عبد اللّه بن خبّاب بازخواست كرد و آنان به آن [جنايت]، اقرار نمودند. گفت: «به دسته هايى درآييد تا دسته دسته، سخنتان را بشنوم». پس به دسته هايى درآمدند و هر دسته، همانند دسته ديگر، به قتل [عبد اللّه]ابن خبّاب اعتراف كردند و گفتند: همان گونه كه او را كشتيم، هر آينه تو را نيز مى كشيم! على عليه السلام گفت: «به خدا سوگند، اگر همه مردم دنيا، چنين، به قتل او اعتراف كنند و من بتوانم همه ايشان را بكشم، چنين مى كنم». سپس به يارانش روى نمود و به آنان گفت: «به ايشان حمله بَريد كه من، خود، نخستين حمله برَنده به ايشانم».