حدیث دربارهقطع نشدن هجرت
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:الهِجرَةُ قائمَةٌ على حَدِّها الأوَّلِ، ما كانَ للّهِ في أهلِ الأرضِ حاجَةٌ مِن مُستَسَرِّ الاُمَّةِ و مُعلَنِها، لا يَقَعُ اسمُ الهِجرَةِ على أحَدٍ (إلاّ) بمَعرِفَةِ الحُجَّةِ في الأرضِ، فمَن عَرَفَها و أقَرَّ بها فهُو مُهاجِرٌ، و لا يَقَعُ اسمُ الاستِضعافِ على مَن بَلَغَتهُ الحُجَّةُ فسَمِعَتها اُذُنُهُ و وَعاها قَلبُهُ. ۱
امام على عليه السلام:هجرت همچنان به قوّت اوّليه خود باقى است. خداوند را نيازى به مردم روى زمين نيست، چه به آنان كه ايمان خويش را پنهان دارند و چه به آنان كه آشكارش سازند. نام هجرت بر كسى نهاده نمى شود، مگر به شناخت حجّت خدا در زمين. پس كسى كه آن حجّت را بشناسد و بدان اقرار كند، مهاجر است و كسى كه حجّت به او برسد و گوشش آن را بشنود و دلش پذيرايش گردد، مستضعف خوانده نمى شود.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 189.