حدیث دربارهمنع شده هاى پيامبرصلى الله عليه وآله

میزان الحکمه ج ۱۲، ص ۴۴۳، ح ۲۰۸۳۷

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

منع شده هاى پيامبرصلى الله عليه وآله

عنه صلى الله عليه و آله:لا خِلابَةَ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خِلابه نباشد. ۲

۱.يَعني الخداعةَ، يُقالُ: خَلَبتُهُ أخلِبُهُ خِلابَةً إذا خَدَعتُهُ. معاني الأخبار: 282.

۲.يعنى فريب و خدعه. گفته مى شود: خلبتُه، اَخلبُه، خلابة، هنگامى كه او را [با سخن]فريفته باشى.

کلیدواژه‌ها منهیات منع شده های پیامبرصلی الله علیه وآله

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس وكالت دعواى ستمگرى را به عهده گيرد، يا او را در دعوايش كمك كند، فرشته مرگ با مژده لعنت خدا و آتش دوزخ بر او فرود آيد، آتشى كه در آن جاويدان باشد و اين چه بد سرنوشتى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس براى زمامدارى ستمگر، در نيازى كرنش كند، با او در آتش همدم باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس زمامدارى را به جور و ستم راهنمايى كند، با هامان (وزير فرعون) همدم شود و او و آن سلطان ميان دوزخيان سخت ترين عذاب را دارند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس ثروتمندى را به طمع [مال و منالِ]دنياى او احترام بگذارد و دوستش بدارد خداوند بر وى خشم گيرد و در طبقه پايين دوزخ با قارون در يك درجه باشد.

ثواب الأعمالـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: هر كس ساختمانى را به قصد خودنمايى و شهرت طلبى بسازد، روز قيامت [ناچارش كنند تا]آن را تا هفت زمين بر دوش كِشد، آنگاه به طوقى آتشين در گردن او تبديل شود و آنگاه وى را در آتش افكنند. عرض كرديم: اى رسول خدا! ساختن بنا براى خودنمايى و شهرت طلبى به چه نحو است؟ فرمود: ساختمانى بيش از آنچه كفايتش مى كند بسازد، يا براى فخر فروشى بنا كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس مزد كارگرى را ندهد [يا كم دهد]خداوند عمل او را باطل كند و بوى بهشت را كه از فاصله پانصد سال راه به مشام مى رسد، بر وى حرام گرداند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس به يك وجب از زمين همسايه خود خيانت (تجاوز) كند، خداوند متعال در روز قيامت آن را به صورت طوقى آتشين در گردنش افكند و تا هفت زمين بچرخاندش و سپس او را وارد آتش دوزخ كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس قرآن را بياموزد و به آن عمل نكند و محبّت دنيا و زر و زيورش را بر آن ترجيح دهد، مستوجب خشم خداى متعال شود و هم درجه يهود و نصارايى باشد كه كتاب خدا را پشت سر خود مى اندازند.