حدیث دربارهمنع شده هاى پيامبرصلى الله عليه وآله

رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:مَن ظَلَمَ أجِيرا أجرَهُ أحبَطَ اللّهُ عَمَلَهُ و حَرَّمَ علَيهِ رِيحَ الجَنَّةِ، و رِيحُها يُوجَدُ مِن مَسيرَةِ خَمسِمائةِ عامٍ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس مزد كارگرى را ندهد [يا كم دهد]خداوند عمل او را باطل كند و بوى بهشت را كه از فاصله پانصد سال راه به مشام مى رسد، بر وى حرام گرداند.

۱.ثواب الأعمال: 331 / 1.

کلیدواژه‌ها منهیات منع شده های پیامبرصلی الله علیه وآله

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس وكالت دعواى ستمگرى را به عهده گيرد، يا او را در دعوايش كمك كند، فرشته مرگ با مژده لعنت خدا و آتش دوزخ بر او فرود آيد، آتشى كه در آن جاويدان باشد و اين چه بد سرنوشتى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس براى زمامدارى ستمگر، در نيازى كرنش كند، با او در آتش همدم باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس زمامدارى را به جور و ستم راهنمايى كند، با هامان (وزير فرعون) همدم شود و او و آن سلطان ميان دوزخيان سخت ترين عذاب را دارند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس ثروتمندى را به طمع [مال و منالِ]دنياى او احترام بگذارد و دوستش بدارد خداوند بر وى خشم گيرد و در طبقه پايين دوزخ با قارون در يك درجه باشد.

ثواب الأعمالـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: هر كس ساختمانى را به قصد خودنمايى و شهرت طلبى بسازد، روز قيامت [ناچارش كنند تا]آن را تا هفت زمين بر دوش كِشد، آنگاه به طوقى آتشين در گردن او تبديل شود و آنگاه وى را در آتش افكنند. عرض كرديم: اى رسول خدا! ساختن بنا براى خودنمايى و شهرت طلبى به چه نحو است؟ فرمود: ساختمانى بيش از آنچه كفايتش مى كند بسازد، يا براى فخر فروشى بنا كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس به يك وجب از زمين همسايه خود خيانت (تجاوز) كند، خداوند متعال در روز قيامت آن را به صورت طوقى آتشين در گردنش افكند و تا هفت زمين بچرخاندش و سپس او را وارد آتش دوزخ كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس قرآن را بياموزد و به آن عمل نكند و محبّت دنيا و زر و زيورش را بر آن ترجيح دهد، مستوجب خشم خداى متعال شود و هم درجه يهود و نصارايى باشد كه كتاب خدا را پشت سر خود مى اندازند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس به حرام و از پشت با زنى نزديكى نمايد يا با مردى يا پسر بچه اى لواط كند، خداوند متعال در روز قيامت او را بد بوتر از مردار محشور گرداند، به طورى كه مردم از بوى گند او به رنج افتند تا آنكه وارد جهنّم شود و خداوند از او هيچ فديه و توبه اى نپذيرد و اعمال او را باطل گرداند و وى را در تابوتى محكم شده با ميخ هاى آهنى مى نهد و روى او در آن تابوت ورقه هاى آهنى مى گذارد تا جايى كه پيكرش در آن ميخ ها فرو مى رود. و اگر رگى از رگ هاى او در ميان چهارصد امّت افكنده شود، همگى از بين بروند و عذابش از همه دوزخيان شديدتر باشد.