حدیث دربارهبازگو كردن نعمت هاى خدا

الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ من كِتابهِ إلَى الحارِثِ الهَمْدانيِّ ـ: و استَصلِحْ كلَّ نِعمَةٍ أنعَمَها اللّهُ علَيكَ، و لا تُضَيِّعَنَّ نِعمَةً مِن نِعَمِ اللّهِ عِندَكَ، و لْيُرَ علَيكَ أثَرُ ما أنعَمَ اللّهُ بهِ علَيكَ. ۱

امام على عليه السلامـ در نامه اى به حارث هَمْدانى ـنوشت: از هر نعمتى كه خداوند به تو داده است درست استفاده كن و هيچ يك از نعمت هايى را كه خدا نزد تو دارد تباه مگردان و لازم است آثار نعمتى كه خداوند عطايت فرموده در وجود تو مشاهده شود.

۱.نهج البلاغة: الكتاب 69.

کلیدواژه‌ها نعمت بازگو کردن نعمت های خدا حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های گوناگون

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از معناى استدراج ـفرمود: معنايش اين است كه بنده گناه كند و خداوند به او مهلت دهد و با وجود گناه باز به او نعمت دهد تا اين نعمت او را از طلب آمرزش براى آن گناه باز دارد. چنين شخصى بى آن كه بفهمد تدريجاً به خشم و عذاب خدا نزديك شده است.

الأمالى للمفيدـ به نقل از زيد شحّام ـ: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه فرمود: شبانه روز از يورش هاى خدا برحذر باشيد. عرض كردم: يورش هاى خدا چيست؟ فرمود: كيفر دادن بر گناهان.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند دوست دارد كه اثر نعمت خود را در بنده اش ببيند.

سنن أبى داوودـ به نقل از ابو الاحوص به نقل از پدرش ـ: با جامه اى پست و ارزان قيمت خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله رسيدم. حضرت فرمود: آيا مال و ثروتى دارى؟ عرض كرد: آرى. فرمود: چه مالى دارى؟ عرض كرد: خداوند شتر و گوسفند و گاو و بَرده به من داده است. فرمود: پس اگر خداوند به تو ثروتى داده است، بايد نشانه نعمت و كرامتى كه ارزانيت داشته است در تو ديده شود.

الكافى:امام على عليه السلام ـ آنگاه كه ربيع بن زياد از برادر خود، عاصم، به امير المؤمنين عليه السلام شكايت كرد كه پشمينه پوشيده و از پوشيدن لباس هاى نرم و لطيف خوددارى مى كند و از دنيا دورى گزيده و با اين كار، همسر خود را ناراحت و فرزندانش را اندوهگين كرده است ـ فرمود: عاصم بن زياد را نزد من آوريد. او را خدمت حضرت آوردند. چون امام او را ديد چهره درهم كشيد و فرمود: تو از همسرت خجالت نكشيدى؟ تو به فرزندانت رحم نكردى؟! آيا خيال مى كنى كه خداوند چيزهاى خوب و پاكيزه را بر تو حلال كرده و با اين حال دوست ندارد تو از آنها استفاده كنى؟ تو در نزد خدا كوچكتر از آنى كه بخواهد با تو چنين كند! مگر نه اينكه خداوند مى فرمايد: «و زمين را براى استفاده مردمان قرار داد كه در آن ميوه و نخل ها با خوشه هاى غلافدار است». و مگر نه اينكه مى فرمايد: «دو دريا را [به گونه اى]روان كرد كه با هم برخورد كنند. ميان آن دو حدّ فاصلى است كه به هم تجاوز نمى كنند ـ تا آيه ـ از هر دو دريا مرواريد و مرجان بر آيد». پس، به خدا سوگند كه بهره بردارى عملى از نعمت هاى خدا نزد او محبوبتر از به زبان آوردن آنهاست. خداوند عزّ و جلّ فرموده است: «و نعمت پروردگارت را بازگو كن». عاصم عرض كرد: اى امير المؤمنين! پس چرا خود شما به خوراك گلو آزار و به جامه درشت اكتفا كرده اى؟ حضرت فرمود: واى بر تو! خداوند عزّ و جلّ بر پيشوايان عدالت، واجب ساخته است كه خود را با مردم فقير برابر دارند تا فقر و نادارى، فقير را آزرده و برآشفته نگرداند. پس عاصم بن زياد پشمينه را كنار انداخت و جامه نرم پوشيد.

امام على عليه السلام:خداوند زيباست و زيبايى را دوست مى دارد و دوست دارد اثر نعمت را در بنده اش ببيند.

امام على عليه السلامـ در بخشى از نامه خود به معاويه ـنوشت: اينكه مى خواهم بگويم نه براى خبر دادن به تو، كه به قصد بازگو كردن نعمت خداست: نمى بينى كه گروهى از مهاجران و انصار در راه خداى متعال شهيد شدند و هر يك از آنان هم براى خود فضيلت و مقامى دارد، اما چون شهيد ما خاندان (حضرت حمزه) به شهادت رسيد او را «سيّد الشهداء» لقب دادند؟!

امام حسين عليه السلامـ درباره آيه «و اما نعمت پروردگارت را بازگو كن» ـفرمود: خداوند او (پيامبر صلى الله عليه و آله) را فرمود تا نعمت هايى را كه در دينش به او عطا فرمود، بازگو كند.