مناجات امام على عليه السلام
5 حدیث
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:تَعَرَّضْ للرَّحمَةِ و عَفوِ اللّهِ بحُسنِ المُراجَعَةِ، و استَعِنْ على حُسنِ المُراجَعَةِ بخالِصِ الدُّعاءِ و المُناجاةِ في الظُّلَمِ. ۱
امام باقر عليه السلام:با بازگشت (توبه) نيكو، خويشتن را در معرض رحمت و بخشايش خداوند قرار ده و براى بازگشت نيكو (راستين) از دعاى خالصانه و مناجات شبانه مدد خواه.
۱.تحف العقول: 285 و 286.
الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ في مُناجاتِهِ ـ: إلهي، كأنّي بنَفسي قَد اُضجِعَت في حُفرَتِها، و انصَرَفَ عنها المُشَيِّعونَ مِن جِيرَتِها، و بَكَى الغَريبُ علَيها لِغُربَتِها. ۱
امام على عليه السلامـ در مناجات خود ـگفت: خدايا! گويا مى بينم كه پيكر مرا در گورش نهاده اند و تشييع كنندگان از كنار آن برگشته اند و غريب بر غربت آن پيكر مى گريد.
۱.الدعوات: 180 / 497.
عنه عليه السلامـ أيضا ـ: إلهي، صَلِّ على محمّدٍ و آلِ محمّدٍ، و ارحَمْني إذا انقَطَعَ مِن الدُّنيا أثَري، و امتَحى مِن المَخلوقينَ ذِكري، و صِرتُ في المَنسِيِّينَ كَمَن قَد نُسِيَ.
إلهي، كَبِرَت سِنِّي، و رَقَّ جِلدي، و دَق عَظمي، و نالَ الدَّهرُ مِنِّي، و اقتَرَبَ أجَلي، و نَفِدَت أيّامي، و ذَهَبَت شَهَواتي، و بَقِيَت تَبِعاتي.
إلهي، أقَمتُ على قَنطَرَةٍ مِن قَناطِرِ الأخطارِ، مَبلُوّا بالأعمالِ و الاعتِبارِ، فأنا الهالِكُ إن لَم تُعِنْ علَينا بتَخفيفِ الأثقالِ.
إلهي، سَمِعَ العابِدونَ بجَزيلِ ثَوابِكَ فخَشَعوا، و سَمِعَ الزّاهِدونَ بسَعَةِ رَحمَتِكَ فقَنَعوا، و سَمِعَ المُوَلُّونَ عَنِ القَصدِ بجُودِكَ فرَجَعوا، و سَمِعَ المُجرِمونَ بسَعَةِ غُفرانِكَ فطَمِعوا، و سَمِعَ المُؤمِنونَ
امام على عليه السلامـ در مناجات ـگفت: الهى! بر محمّد و آل محمّد درود فرست و آنگاه كه اثرى از من در دنيا نمانَد و يادم از ذهن مردمان پاك شود و همچون از ياد شدگان ديگر به فراموشى سپرده شوم، به من رحم كن.
الهى! سنّم زياد شده و پوستم نازك گشته و استخوانم سست شده است و روزگار از من به آنچه خواسته رسيده است و مرگم نزديك شده و ايّامم به سر آمده و شهواتم از بين رفته و پيامدهاى آنها برايم باقى مانده است.
الهى! من خسته و مانده از بارهاى گران اعمال و عبرت ها، بر روى پلى از پل هاى خطر ايستاده ام و اگر با سبك كردن بارهايمان ما را كمك نكنى، من نابود خواهم شد.
الهى! عابدان آوازه پاداش هاى فراوان تو را شنيدند و راه خشوع در پيش گرفتند، زهد پيشگان [صيت]رحمت گسترده تو را شنودند و قناعت پيشه كردند، كج
۱.بحار الأنوار: 94 / 99 / 14.
عنه عليه السلامـ أيضا ـ: اللّهُمّ، إنّي أسألُكَ الأمانَ الأمانَ يَومَ لا يَنفَعُ مالٌ و لا بَنونَ إلاّ مَن أتَى اللّهَ بقَلبٍ سَليمٍ. ۱
امام على عليه السلامـ در مناجات ـگفت: بار خدايا! از تو امان مى طلبم، امان، در آن روزى كه نه مال و ثروتى به كار مى آيد و نه فرزندان، مگر كسى كه دلى سالم و پاك به سوى خدا بياورد.
۱.بحار الأنوار: 94 / 109 / 15.
تنبيه الخواطر عن عُروَة بن الزُّبَيرِ:كُنّا جُلوسا في مَسجِدِ النَّبيِّ صلى الله عليه و آله فتَذاكَرْنا أحوالَ أهلِ بَدرٍ و بَيعَةِ الرِّضوانِ، فقالَ أبو الدَّرداءِ: يا قَومُ، أ لا اُخبِرُكُم بأقَلِّ القَومِ مالاً، و أكثَرِهِم وَرَعا، و أشَدِّهِمُ اجتِهادا في العِبادَةِ؟ قالوا: مَن هُو؟ قالَ: عليُّ بنُ أبي طالبٍ عليه السلام.
قالَ: فَوَ اللّهِ إن كانَ في جَماعَةِ ذلكَ المَجلِسِ إلاّ مُعرِضٌ عَنهُ بوَجهِهِ، ثُمَّ انتَدَبَ لَهُ رجُلٌ مِن الأنصارِ يُقالُ لَهُ: عُوَيمِرُ، فقالَ: لَقَد تَكَلَّمتَ بكَلِمَةٍ ما وافَقَكَ علَيها أحَدٌ مُنذُ أتَيتَ بِها.
فقالَ أبو الدَّرداءِ: يا قَومُ، إنّي قائلٌ ما رَأيتُ و لْيَقُلْ كُلُّ واحِدٍ مِنكُم ما رأى، رَأيتُ و شاهَدتُ عليَّ بنَ أبي طالبٍ بِسُوَيحاتِ بَني
تنبيه الخواطرـ به نقل از عروة بن زبير ـ: در مسجد پيامبر صلى الله عليه و آله نشسته بوديم و از احوال اهل بدر و بيعت رضوان ياد مى كرديم. ابو درداء گفت: اى جماعت! دوست داريد از كم مال و ثروت ترين مردم و پارساترين و سخت كوش ترين آنان در عبادت به شما خبر دهم؟ گفتند: او كيست؟ گفت: على بن ابى طالب عليه السلام.
عروه مى گويد: به خدا قسم همه كسانى كه در آن جمع بودند روى خود را از ابو درداء برگرداندند. سپس مردى از انصار، به نام عويمر، در مخالفت با سخن او گفت: تو حرفى زدى كه هيچ كس درباره آن با تو موافق نيست!
ابو درداء گفت: اى جماعت! من آنچه ديده ام نقل مى كنم و هر يك از شما نيز آنچه ديده است بازگو كند. من ديدم و شاهد بودم كه على بن ابى طالب در ميدانگاه هاى محلّه بنى نجّار بود و از موالى خود كناره
۱.تنبيه الخواطر: 2 / 156.