آزردن پدر و مادر

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از گناهان كبيره است كه انسان پدر و مادر خود را دشنام دهد، [به اين صورت كه]انسان پدر كسى را دشنام دهد و او هم متقابلاً پدر وى را دشنام دهد، يا مادر كسى را دشنام دهد و در نتيجه آن شخص هم مادر وى را دشنام گويد.

امام باقر عليه السلام:پدرم مردى را ديد كه با پسرش راه مى رفت و پسر به دست پدرش تكيه داده بود. پدرم عليه السلام از آن پسر چندان ناراحت شد، كه تا زنده بود با او سخن نگفت.

امام باقر عليه السلامـ در تفسير آيه «و به آن دو اُفّ مگو» ـفرمود: اين كمترين آزردن است كه خداوند آن را و هرچه را بالاتر از آن است حرام كرد.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «در كنار تو به سالمندى رسيدند.» ـفرمود: اگر تو را دلتنگ و آزرده ساختند، به آنان اُفّ مگو و اگر تو را زدند با آنها پرخاش مكن.

امام صادق عليه السلام:كمترين بى احترامى به پدر و مادر، «افّ» گفتن است و اگر خداوند عزّ و جلّ چيزى كمتر از آن سراغ داشت، بى گمان از آن نهى مى كرد.

امام صادق عليه السلام:اگر خداوند چيزى كمتر از «اُفّ» گفتن سراغ داشت، حتماً از آن نهى مى فرمود. اُفّ گفتن كمترين مرتبه بى احترامى نسبت به والدين است.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «و از روى مهربانى، در برابر آنان خوار و فروتن باش» ـفرمود: نگاهت را جز از سر مهر و دلسوزى به آنان خيره مكن و صدايت را از صداى آنها بلندتر مگردان و رو دست آنها نيز بلند نشو و از آنها جلو نَيُفت.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «و به آن دو به شايستگى سخن بگو» ـفرمود: اگر تو را كتك زدند، بگو: خدا شما را بيامرزد.

امام صادق عليه السلامـ به مردى كه عرض كرد: پدرم به من خانه اى بخشيده و حالا از تصميمش برگشته مى خواهد آن را پس بگيرد. ـفرمود: پدرت بد كارى كرده است. اما اگر با او بگو مگو كردى، صدايت را روى او بلند نكن و اگر او صدايش را بلند كرد، تو صدايت را پايين بياور.