فرجام نيك از آن پرهيزگاران است
5 حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آلهـ لِعليٍّ عليه السلام ـ: مَرحَبا بسَيِّد المُسلمينَ، و إمامِ المُتقَّينَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـفرمود: خوش آمدى اى سرور مسلمانان و پيشواى پرهيزگاران.
۱.تاريخ دمشق: 42/370.
عنه صلى الله عليه و آله:لَمّا عُرِجَ بِي إلَى السَّماءِ. فأوحى إلَيَّ ـ أو أمَرَني ـ في عليٍّ بثَلاثِ خِصالٍ: إنّهُ سَيّدُ المُسلمينَ، و إمامُ المُتَّقينَ، و قائدُ الغُرِّ المُحَجَّلينَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آنگاه كه به آسمان برده شدم. خداوند سه خصلت را درباره على به من وحى ـ يا امر ـ كرد: او سرور مسلمانان و پيشواى پرهيزگاران و جلودارِ رو سفيدان [روز قيامت]است.
۱.تاريخ دمشق: 42/303/8835.
الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ في صِفَةِ النَّبيِّ صلى الله عليه و آله ـ: إمامُ مَنِ اتّقى، و بَصَرُ مَنِ اهتَدى. ۱
امام على عليه السلامـ در وصف پيامبر صلى الله عليه و آله ـفرمود: پيشواىِ كسى است كه تقوا پيشه كند و ديده كسى است كه ره جويد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 116.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:إن أتاكُمُ اللّهُ بعافِيَةٍ فاقبَلوا، و إنِ ابْتُلِيتُم فاصبِروا؛ فإنَّ العاقِبَةَ لِلمُتَّقينَ. ۱
امام على عليه السلام:اگر خداوند عافيتى به شما بخشيد آن را بپذيريد، و اگر دچار بلا و گرفتارى شديد شكيبايى ورزيد؛ زيرا عاقبت [نيك] از آنِ تقوا پيشگان است.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 98.
عنه عليه السلامـ في العِظَةِ بِالتَّقوى ـ: «و سِيقَ الّذِينَ اتَّقَوا رَبَّهُمْ إلَى الجَنَّةِ زُمَرا» ۱ قَد اُمِنَ العَذابُ، و انقَطعَ العِتابُ، و زُحزِحوا عَنِ النّارِ، و اطمَأنَّتْ بِهِمُ الدّارُ، و رَضُوا المَثوى و القَرارَ، الّذينَ كانَت أعمالُهُم في الدُّنيا زاكِيَةً، و أعيُنُهُم باكِيَةً، و كانَ لَيلُهُم في دُنياهُم نَهارا، تَخَشُّعا و استِغفارا، و كانَ نَهارُهُم لَيلاً، تَوَحُّشا و انقِطاعا، فجَعَلَ اللّهُ لَهُمُ الجَنَّةَ مَآبا، و الجَزاءَ ثَوابا، و كانُوا أحَقَّ بِها و أهلَها في مُلكٍ دائمٍ، و نَعيمٍ قائمٍ. ۲
امام على عليه السلامـ در اندرز دادن به تقوا ـفرمود: «آن كسانى كه از پروردگارشان پروا كردند گروه گروه به سوى بهشت رانده مى شوند»، در حالى كه از عذاب آسوده و از سرزنش رها گشته و از آتش دور شده اند و در سراى [بهشت]آرام گرفته اند و به جايگاه و قرارگاه خود خشنودند. آنان كه اعمال و كردارشان در دنيا پاك است و چشمانشان گريان و شبِ دنيايشان به خاطر خشوع و استغفار كردن روز است و روزشان به سبب تنهايى و بريدن [از مردم] شب. خداوند بهشت را بازگشتگاه آنان و ثواب را پاداش ايشان قرار داد و آنان به بهشت سزاوارترند و اهل آن هستند و در مُلكى جاويدان و نعمتى پايدار به سر مى برند.