نقش تقوا در پذيرش اعمال

امام على عليه السلام:تقواى خدا، ريسمانى دارد كه دستگيره اش بسيار محكم است و پناهگاهى دارد كه بلندايش تسخير نا پذير است.

امام على عليه السلامـ درباره صفات تقوا پيشگان ـفرمود: يكى از محبوب ترين بندگان خدا در نزد او بنده اى است كه خداوند او را در برابر نفْسش يارى رسانده است. راه خود را ديده، و آن را پيموده و نشانه راهيابى خويش را شناخته و سختى ها و خطرات آن را درنورديده و به محكمترين حلقه ها و استوارترين ريسمان ها، چنگ زده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش خود به ابوذر ـفرمود: اى ابوذر! براى [همراهى]عملِ با تقوا بيشتر اهتمام داشته باش، تا به [نفْس]عمل.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به عملِ با تقوا بيشتر اهتمام داشته باش، تا به عملِ بدون تقوا؛ زيرا هيچ عملى كه با تقوا توأم باشد اندك نيست، چگونه اندك باشد عملى كه پذيرفته مى شود! چون خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد: «جز اين نيست كه خداوند از تقوا پيشگان مى پذيرد».

امام على عليه السلام:به پذيرفته شدن عمل بيشتر اهتمام ورزيد، تا به خود عمل؛ زيرا عملى كه با تقوا همراه باشد، هرگز كم نيست، چگونه كم باشد عملى كه پذيرفته مى شود؟!

امام على عليه السلام:هيچ عملى با تقوا اندك نيست، چگونه اندك باشد چيزى كه پذيرفته مى شود!

امام على عليه السلام:دو صفت است كه خداوند سبحان اعمال را جز با وجود آنها نمى پذيرد: تقوا و اخلاص.

الكافىـ به نقل از ابو حمزه ـ: نزد امام زين العابدين عليه السلام بودم كه مردى آمد و به حضرت گفت: اى ابا محمّد! من زن باره هستم، از همين رو يك روز زنا مى كنم و يك روز روزه مى گيرم. آيا اين مى تواند كفّاره آن باشد؟ حضرت فرمود: هيچ چيز نزد خداوند عزّ و جلّ محبوبتر از اين نيست كه اطاعت شود و نافرمانى نشود. پس، نه زنا كن و نه [براى كفّاره] روزه بگير. سپس ابو جعفر (امام باقر) عليه السلام آن مرد را به طرف خود كشيد و دستش را گرفت و فرمود: اى مسخره ۳! كار دوزخيان را مى كنى و اميد دارى به بهشت روى؟!