حدیث دربارهحقّ اليقين

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:عِبادَ اللّهِ، إنّ مِن أحَبِّ عِبادِ اللّهِ إلَيهِ عَبدا أعانَهُ اللّهُ على نَفسِهِ، فاستَشعَرَ الحُزنَ، و تَجَلبَبَ الخَوفَ، فزَهَرَ مِصباحُ الهُدى في قَلبِهِ. قد أبْصَرَ طَريقَهُ، و سَلكَ سَبيلَهُ، و عَرفَ مَنارَهُ، و قَطعَ غِمارَهُ، و استَمسَكَ مِن العُرى بأوثَقِها، و مِن الحِبالِ بأمتَنِها، فهُو مِن اليَقينِ على مِثلِ ضَوءِ الشَّمسِ. ۱
امام على عليه السلام:اى بندگان خدا! از دوست داشتنى ترين بندگان خداوند نزد او، بنده اى است كه خدا وى را در برابر نَفْسَش يارى رسانده و از اين رو، اندوه را جامه زيرين خود ساخته و ترس را پيراهن رويين خود قرار داده است. چراغ هدايت در دلش مى درخشد. مسير خود را ديده و راه خود را پيموده، مناره هاى آن را شناخته و خطراتش را پشت سر نهاده و از دستاويزها به محكمترين آنها چنگ در زده و از ريسمان ها به استوارترينشان چسبيده است و يقينى چون پرتو خورشيد دارد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 87.

احادیث دیگر این موضوع

۱