حدیث دربارهنهى از گماشتن حاجب
عنه عليه السلامـ من كِتابِهِ للأشتَرِ لَمّا وَلاّهُ مِصرَ ـ: فلا تُطَوِّلَنَّ احتِجابَكَ عَن رَعِيَّتِكَ، فإنَّ احتِجابَ الوُلاةِ عَن الرَّعِيَّةِ شُعبَةٌ مِن الضِّيقِ، و قِلَّةُ عِلمٍ بالاُمورِ، و الاحتِجابُ مِنهُم يَقطَعُ عَنهُم عِلمَ ما احتَجَبوا دُونَهُ، فيَصغُرُ عِندَهُمُ الكَبيرُ، و يَعظُمُ الصَّغيرُ، و يَقبُحُ الحَسَنُ، و يَحسُنُ القَبيحُ، و يُشابُ الحَقُّ بِالباطِلِ. ۱
امام على عليه السلامـ در فرمان استاندارى مصر به مالك اشتر ـنوشت: مبادا كه خويشتن را زياده از حدّ از مردم پنهان نگه دارى؛ زيرا روى نهان داشتن حكمرانان از توده مردم، نوعى تنگ حوصلگى و سبب كم اطلاعى از امور است، و حكمران اگر از مردم روى نهان كند، باعث مى شود كه مردم از حقايق پشت پرده آگاه نشوند و از اين رو كارهاى بزرگ و مهم در نظر آنان كوچك و بى اهميت مى آيد و كارهاى كوچك، بزرگ. زيبا زشت جلوه مى كند و زشت زيبا و حق و باطل در هم آميخته مى شود.
۱.. نهج البلاغة: الكتاب 53.