حدیث دربارهآداب توكّل

مستدرك الوسائل:إنّه [أميرَ المؤمنين عليه السلام]مَرَّ يَوما على قَومٍ أصِحّاءَ جالِسينَ في زاويةِ المَسجِدِ فقال عليه السلام: مَن أنتُم؟ قالوا: نحنُ المُتَوَكِّلونَ. قالَ عليه السلام: لا، بَل أنتُمُ المُتَأكِّلَةُ، فإن كُنتُم مُتَوَكِّلينَ فما بَلَغَ بِكُم تَوَكُّلُكُم؟ قالوا: إذا وَجَدنا أكَلنا، و إذا فَقَدنا صَبَرنا. قالَ عليه السلام: هكَذا تَفعَلُ الكِلابُ عِندَنا! قالوا: فما نَفعَلُ؟ قالَ: كما نَفعَلُ، قالوا: كَيفَ تَفعَلُ؟ قالَ عليه السلام: إذا وَجَدنا بَذَلنا، و إذا فَقَدنا شَكَرنا. ۱

مستدرك الوسائل:امام على عليه السلام به عدّه اى كه با اينكه سالم و تندرست بودند در گوشه مسجد نشسته بودند فرمود: شما كيستيد؟ عرض كردند: ما توكّل كنندگانيم. حضرت فرمود: نه، بلكه شما سر بار ديگرانيد. اگر براستى توكّل كننده هستيد، توكّلتان شما را به كجا رسانده است؟ عرض كردند: اگر چيزى بيابيم مى خوريم و اگر هم نيابيم صبر مى كنيم. حضرت فرمود: سگ هاى ما نيز همين كار را مى كنند! عرض كردند: پس چه كنيم؟ فرمود: همان كارى كه ما مى كنيم. عرض كردند: شما چه مى كنى؟ فرمود: اگر چيزى بيابيم مى بخشيم و اگر نيابيم شكر مى گوييم.

۱.مستدرك الوسائل: 11/220/12798.

کلیدواژه‌ها توکل آداب توکل حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به مردى كه به ايشان عرض كرد: زانوى اشترم را ببندم و به خدا توكل كنم يا رهايش بگذارم و توكل كنم؟ ـفرمود: با توكّل زانوى اشتر را ببند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به مردى كه عرض كرد: اشترم را رها مى گذارم و توكّل مى كنم ـفرمود: او را ببند و توكّل كن.

مستدرك الوسائل:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله عدّه اى را ديد كشاورزى نمى كنند. به آنها فرمود: شما چه كاره ايد؟ عرض كردند: ما توكّل كنندگانيم. فرمود: نه، شما سر بار [ديگران] هستيد.

عوالى اللآلى:چون آيه «و هركه از خدا پروا كند خداوند براى او راه خروجى قرار مى دهد و او را از جايى كه گمان نمى برد روزى مى دهد» نازل شد، عدّه اى از صحابه در خانه هاى خود نشستند و به عبادت پرداختند؛ چون مطمئن شدند كه خداوند روزى ايشان را تضمين كرده است. پيامبر صلى الله عليه و آله از اين جريان با خبر شد و بر كار آنان خرده گرفت و فرمود: من نفرت دارم از مردى كه كار و كسب را رها سازد و دهان خود را به سوى پروردگارش باز كند و بگويد: «خدايا! روزيم ده».

امام على عليه السلامـ زمانى كه در جنگ جمل پرچم را به دست فرزندش محمّد بن حنفيه داد ـفرمود: كوه ها از جاى خود مى جنبند اما تو نَجُنب، دندان هايت را بر هم بفشار و كاسه سرت را به خداوند عاريت دِه، پاى خود را در زمين ميخكوب كن، نگاهت را به انتهاى سپاه دشمن بدوز و ديده ات را [از برق شمشيرها و نيزه ها]فرو بند و بدان كه پيروزى از جانب خداوند سبحان است.

امام صادق عليه السلام:به دست آوردن روزى حلال را رها مكن؛ زيرا روزى حلالْ تو را در دينت بيشتر كمك مى كند، زانوى اشترت را ببند و آنگاه توكّل كن.