حدیث دربارهآداب توكّل
عوالي اللآلي:لَمّا نَزَلَ قَولُهُ تعالى: «و مَن يَتَّقِ اللّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجا * و يَرْزُقْهُ مِن حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ» ۱ انقَطَعَ رِجالٌ مِن الصَّحابَةِ في بُيوتِهِم و اشتَغَلوا بِالعِبادَةِ وُثوقا بما ضَمِنَ اللّهُ لَهُم، فَعَلِمَ النَّبيُّ صلى الله عليه و آله بذلكَ فعابَ ما فَعَلوهُ، و قالَ: إنّي لاَُبغِضُ الرّجُلَ فاغِرا فاهُ إلى ربِّهِ، يقولُ: «اللّهُمّ ارزُقْني» و يَترُكُ الطَّلَبَ. ۲
عوالى اللآلى:چون آيه «و هركه از خدا پروا كند خداوند براى او راه خروجى قرار مى دهد و او را از جايى كه گمان نمى برد روزى مى دهد» نازل شد، عدّه اى از صحابه در خانه هاى خود نشستند و به عبادت پرداختند؛ چون مطمئن شدند كه خداوند روزى ايشان را تضمين كرده است. پيامبر صلى الله عليه و آله از اين جريان با خبر شد و بر كار آنان خرده گرفت و فرمود: من نفرت دارم از مردى كه كار و كسب را رها سازد و دهان خود را به سوى پروردگارش باز كند و بگويد: «خدايا! روزيم ده».