حدیث دربارهفرجام نيك از آن پرهيزگاران است
عنه عليه السلامـ في العِظَةِ بِالتَّقوى ـ: «و سِيقَ الّذِينَ اتَّقَوا رَبَّهُمْ إلَى الجَنَّةِ زُمَرا» ۱ قَد اُمِنَ العَذابُ، و انقَطعَ العِتابُ، و زُحزِحوا عَنِ النّارِ، و اطمَأنَّتْ بِهِمُ الدّارُ، و رَضُوا المَثوى و القَرارَ، الّذينَ كانَت أعمالُهُم في الدُّنيا زاكِيَةً، و أعيُنُهُم باكِيَةً، و كانَ لَيلُهُم في دُنياهُم نَهارا، تَخَشُّعا و استِغفارا، و كانَ نَهارُهُم لَيلاً، تَوَحُّشا و انقِطاعا، فجَعَلَ اللّهُ لَهُمُ الجَنَّةَ مَآبا، و الجَزاءَ ثَوابا، و كانُوا أحَقَّ بِها و أهلَها في مُلكٍ دائمٍ، و نَعيمٍ قائمٍ. ۲
امام على عليه السلامـ در اندرز دادن به تقوا ـفرمود: «آن كسانى كه از پروردگارشان پروا كردند گروه گروه به سوى بهشت رانده مى شوند»، در حالى كه از عذاب آسوده و از سرزنش رها گشته و از آتش دور شده اند و در سراى [بهشت]آرام گرفته اند و به جايگاه و قرارگاه خود خشنودند. آنان كه اعمال و كردارشان در دنيا پاك است و چشمانشان گريان و شبِ دنيايشان به خاطر خشوع و استغفار كردن روز است و روزشان به سبب تنهايى و بريدن [از مردم] شب. خداوند بهشت را بازگشتگاه آنان و ثواب را پاداش ايشان قرار داد و آنان به بهشت سزاوارترند و اهل آن هستند و در مُلكى جاويدان و نعمتى پايدار به سر مى برند.