حدیث دربارهفروتنى و رفعت

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:ما مِن أحَدٍ مِن وُلدِ آدَمَ إلاّ و ناصِيَتُهُ بِيَدِ مَلَكٍ، فإن تَكَبَّرَ جَذَبَهُ بناصِيَتِهِ إلَى الأرضِ و قالَ لَهُ: تَواضَعْ وَضَعَكَ اللّهُ! و إن تَواضَعَ جَذَبَهُ بناصِيَتِهِ ثُمَّ قالَ لَهُ: ارفَعْ رأسَكَ رَفَعَكَ اللّهُ، و لا وَضَعَكَ ـ بتَواضُعِكَ ـ اللّهُ. ۱
امام على عليه السلام:هيچ يك از فرزندان آدم نيست مگر اينكه ناصيه اش (موى جلو سرش) در دست فرشته اى است. اگر كبر ورزد ناصيه اش را به طرف پايين مى كشد و به او مى گويد: پست شو، خدا تو را پست گرداند، و اگر فروتنى كند ناصيه اش را [به طرف بالا]مى كشد و به او مى گويد: سرت را بالا بگير، خداوند سر بلندت گرداند و تو را پست نسازد كه براى خدا خاكسارى كردى.
۱.بحار الأنوار: 75/120/11.

احادیث دیگر این موضوع

۸