حدیث دربارهتفسير پارسايى
عنه صلى الله عليه و آله:يا وابِصَةُ، استَفتِ قَلبَكَ، استَفتِ نَفسَكَ، البِرُّ ما اطمَأنَّ إلَيهِ القَلبُ و اطمَأنَّت إلَيهِ النَّفسُ، و الإثمُ ما حاكَ في النَّفسِ و تَرَدَّدَ في الصَّدرِ، و إن أفتاكَ النّاسُ و أفتَوكَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى وابصه! از دلت فتوا بخواه، از [وجدان]خود فتوا بخواه. طاعت آن چيزى است كه دل به آن آرام گيرد و جان بدان آرامش و قرار يابد و گناه آن چيزى است كه در جان آرام نگيرد و در سينه بى تابى كند، هرچند مردم [جواز آن را] به تو حكم كنند و فتوا دهند.
۱.كنز العمّال: 7312.