حدیث دربارهتفسير پارسايى
عنه صلى الله عليه و آله:تُفتيكَ نَفسُكَ، ضَعْ يَدَكَ على صَدرِكَ، فإنّهُ يَسكُنُ لِلحَلالِ، و يَضطَرِبُ مِن الحَرامِ، دَعْ ما يُريبُكَ إلى ما لا يُريبُكَ، و إن أفتاكَ المُفتُونَ، إنَ المؤمنَ يَذَرُ الصَّغيرَ مَخافَةَ أن يَقعَ في الكَبيرِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نفْس (وجدان) تو خود به تو فتوا مى دهد، دستت را روى سينه ات بگذار، در برابر حلال آرام مى گيرد و از حرام مضطرب و بى قرار مى شود. آنچه تو را به شك (اضطراب) مى اندازد، رها كن و به آنچه تو را به شك (اضطراب) نمى اندازد چنگ زن، هر چند فتوا دهندگان [خلاف آن را] به تو فتوا دهند. مؤمن از ترس آنكه به مشكل بزرگترى نيفتد [مشكل]كوچك را رها مى كند.
۱.كنز العمّال: 7306.