حدیث دربارهتفسير پارسايى

میزان الحکمه ج ۱۳، ص ۱۲۲، ح ۲۱۶۳۰

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

تفسير پارسايى

عنه صلى الله عليه و آله:الآخِذُ بِالشُّبُهاتِ يَستَحِلُّ الخَمرَ بِالنَّبيذِ، و السُّحتَ بِالهَديَّةِ، و البَخسَ ۱ بِالزَّكاةِ. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه به شبهات عمل مى كند، شراب را به نام نبيذ، و رشوه را به نام هديه و باج را به نام زكات، حلال مى شمارد.

۱.البَخْس: نقصان الحقّ، و لا تبخسوا الناسَ: أي لا تظلموهم (تاج العروس: 8/198).

۲.كنز العمّال: 7276.

کلیدواژه‌ها پارسایی تفسیر پارسایی حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پارسايى سرور اعمال است؛ هر كس پارسايى نداشته باشد كه هرگاه در خلوت با نافرمانى خدا رو به رو شود او را از ارتكاب آن باز دارد، خداوند به ديگر اعمال او توجّهى نكند؛ زيرا كه پارسايى، ترس از خداست در نهان و آشكار و ميانه روى در تهيدستى و توانگرى و مراعات عدالت در خشنودى و خشم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پارسا كسى است كه به هنگام پيش آمدن شبهه درنگ كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حلال روشن است و حرام نيز روشن است و ميان آن دو امورى هستند شبهه ناك كه بسيارى از مردم [حُكم]آنها را نمى دانند. پس هر كه از شبهات بپرهيزد، آبرو و دين خود را حفظ كرده و هر كه در شبهات وارد شود به حرام درافتد، مانند چوپانى كه در اطراف قرقگاه مى چراند و نزديك است كه وارد آن شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ميان خود و حرام پرده اى از حلال بكشيد. هر كه چنين كند، آبرو و دين خود را نگه دارد و هركه در آن بچراند مانند كسى است كه [دام هاى خود را]در كنار قرقگاه بچراند و نزديك است كه وارد آن شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حلال روشن است و حرام نيز روشن. پس آنچه را كه شك دارى، رها كن و به آنچه شك ندارى چنگ در زن.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آنچه را در آن شك دارى رها كن و به آنچه شك ندارى چنگ زن؛ زيرا فقدان چيزى را كه براى خداوند رهايش كرده اى هرگز احساس نخواهى كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به ابو رفاعه ـفرمود: هرگز چيزى را به خاطر خدا رها نكنى، مگر اينكه خداوند بهتر از آن به تو عوض دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آنچه تو را به شك مى اندازد، رها كن و به آنچه تو را به شك نمى اندازد چنگ زن؛ زيرا كه راست مايه آرامشِ [روان]است و دروغ باعث پريشانى.