آداب معاشرت با خانواده
7 حدیث
الإمامُ الكاظمُ عليه السلامـ مِن وَصِيَّتِهِ لِهِشامٍ ـ: إن خالَطتَ النّاسَ فإنِ استَطَعتَ أن لا تُخالِطَ أحَدا مِنهُم إلاّ مَن كانَت يَدُكَ عَلَيهِ العُليا فَافعَلْ. ۱
امام كاظم عليه السلامـ در سفارش به هشام ـفرمود: هرگاه با مردم معاشرت كردى، اگر توانستى كه در معاشرت با هر يك از آنان دست برتر داشته باشى چنين كن.
۱.تحف العقول: 395.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إنَّ الرَّجُلَ لَيُدرِكُ بالحِلمِ دَرَجَةَ الصّائمِ القائمِ، و إنَّهُ لَيُكتَبُ جَبّارا و لا يَملِكُ إلاّ أهـلَ بَيتِـهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا مرد، با بردبارى به مرتبه روزه گير شب زنده دار مى رسد و [با بدرفتارى] جبّار قلمداد مى شود، در حالى كه بر كسى جز خانواده خود فرمان نمى راند.
۱.كنز العمّال: 5809.
الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ مِن وَصِيَّتِه لأِصحابِهِ ـ: كانَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله نَصِبا بِالصَّلاةِ بَعدَ التَّبشيرِ لَهُ بِالجَنَّةِ، لِقَولِ اللّهِ سُبحانَهُ: «وَ أمُرْ أهلَكَ بِالصَّلاةِ و اصْطَبِرْ عَلَيها» فكانَ يَأمُرُ بِها أهلَهُ، و يُصَبِّرُ عَلَيها نَفسَهُ. ۱
امام على عليه السلامـ در سفارش به ياران خويش ـفرمود: رسول خدا صلى الله عليه و آله، با آن كه نويد بهشت به او داده شده بود، باز براى نماز خود را به رنج مى افكند؛ زيرا كه خداوند سبحان فرموده بود: «كسان خود را به نماز فرمان ده و خود در آن پاى بفشر»، از اين رو رسول خدا خانواده اش را به نماز خواندن فرمان مى داد و خود نيز در آن پافشارى مى كرد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 199.
عنه عليه السلامـ في وَصِيَّتِـهِ لاِبنِهِ الحَسَنِ عليه السلام ـ: لا يَكُن أهلُكَ أشقَى الخَلقِ بِكَ. ۱
امام على عليه السلامـ در سفارش به فرزند بزرگوار خود حسن عليه السلام ـنوشت: مبادا خانواده ات به سبب [رفتار]تو بد بخت ترين مردمان باشند.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 31.
عنه عليه السلام:يا كُمَيلُ، مُر أهلَكَ أن يَروحوا في كَسبِ المَكارِمِ، و يُدلِجوا في حاجَةِ مَن هُوَ نائمٌ. ۱
امام على عليه السلام:اى كميل! به خانواده ات دستور بده كه روز هنگام در پى كسب خصلتهاى والاى انسانى بروند و شبانگاهان در پى رفع نيازهاى خفتگان.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 257.
عنه عليه السلام:لا تَجعَلَنَّ أكثَرَ شُغلِكَ بِأهلِكَ و وُلدِكَ؛ فإن يَكُن أهلُكَ و وُلدُكَ أولِياءَ اللّهِ فإنَّ اللّهَ لا يُضِيعُ أولِياءَهُ، و إن يَكونوا أعداءَ اللّهِ فما هَمُّكَ و شُغلُكَ بأعداءِ اللّهِ؟! ۱
امام على عليه السلام:بيشترين وقت خود را صرف زن و فرزندت مكن؛ زيرا اگر زن و فرزند تو دوستان خدا باشند، خداوند دوستان خود را وا نمى گذارد و اگر دشمنان خدا باشند، چرا بايد همّ و غمّت متوجّه دشمنان خدا باشد؟
۱.نهج البلاغة: الحكمة 352.
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:إنّي لأَصبِرُ مِن غُلامي هذا و مِن أهلي، عَلى ما هُوَ أمَرُّ مِنَ الحَنظَلِ، إنَّهُ مَن صَبَرَ نالَ بِصَبرِهِ دَرَجَةَ الصّائمِ القائمِ، و دَرَجَةَ الشَّهيدِ الّذي قَد ضَرَبَ بِسَيفِهِ قُدّامَ مُحمّدٍ صلى الله عليه و آله. ۱
امام باقر عليه السلام:من در برابر كارهايى از اين غلام خود و از خانوده ام صبر مى كنم كه از حنظل تلختر است؛ زيرا هر كه صبر پيشه كند به واسطه صبر خود به مقام روزه گيرِ شب زنده دار و مرتبه شهيدى كه در ركاب محمد صلى الله عليه و آله شمشير زده باشد، دست مى يابد.
۱.ثواب الأعمال: 235/1.