نشانه هاى عدالت
4 حدیث
عنه عليه السلام:ثَلاثٌ مَن كُنَّ فيهِ أوجَبْنَ لَهُ أربَعا عَلَى النّاسِ: مَن إذا حَدَّثَهُم لَم يَكذِبْهُم، و إذا خالَطَهُم لَم يَظلِمْهُم، و إذا وَعَدَهُم لَم يُخلِفْهُم، وَجَبَ أن تَظهَرَ في النّاسِ عَدالَتُهُ، و تَظهَرَ فيهِم مُروءَتُهُ، و أن تَحرُمَ عَلَيهِم غِيبَتُهُ، و أن تَجِبَ عَلَيهِم اُخُوَّتُهُ. ۱
امام صادق عليه السلام:سه چيز است كه هر كس دارا باشد، آن سه، چهار وظيفه را در قبال او بر مردم واجب گردانند: كسى كه هرگاه با مردم سخن گويد به ايشان دروغ نگويد و هرگاه با آنان بياميزد در حقّشان ستم نكند و هرگاه و عده اى به آنان دهد خلف وعده نكند، واجب است كه عدالت او در ميان مردم آشكار شود و مروّتش در ميان آنان هويدا گردد و غيبت از او برايشان حرام باشد و برادريش بر آنها لازم آيد.
۱.الخصال: 208/29.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:مَن صَلّى خَمسَ صَلَواتٍ في اليَومِ و اللَّيلَةِ في جَماعَةٍ، فظُنُّوا بِهِ خَيرا و أجِيزوا شَهادَتَهُ. ۱
امام صادق عليه السلام:هركه در شبانه روز پنج نماز با جماعت بخواند، به او گمان نيك بريد و شهادتش را روا شماريد.
۱.الأمالي للصدوق: 418/556.
عنه عليه السلامـ لَمّا سُئلَ: بِمَ تُعرَفُ عَدالَةُ الرَّجُلِ حَتّى تُقبَلَ شَهادَتُهُ؟ ـ: أن تَعرِفوهُ بِالسَّترِ و العَفافِ و الكَفِّ عَنِ البَطنِ و الفَرجِ و اليَدِ و اللِّسانِ، و يُعرَفَ بِاجتِنابِ الكَبائرِ الَّتي أوعَدَ اللّهُ عَلَيها النّارَ مِن شُربِ الخَمرِ، و الزِّنا، و الرِّبا، و عُقوقِ الوالِدَينِ، و الفِرارِ مِنَ الزَّحفِ و غَيرِ ذلكَ، و الدّالّ على ذلكَ كُلِّهِ و السَّاتِر لجَميعِ عُيوبِهِ ـ حَتّى يَحرُمَ عَلَى المُسلِمينَ تَفتيشُ ما وَراءَ ذلكَ مِن عَثَراتِهِ و غِيبَتِهِ، و يَجِبُ عَلَيهِم تَوَلِّيهِ و إظهارُ عَدالَتِهِ في النّاسِ ـ المُتَعاهِد لِلصَّلَواتِ الخَمسِ إذا وَاظَبَ عَلَيهِنَّ وَ حافَظَ مَواقيتَهُنَّ بِإحضارِ جَماعَةِ المُسلِمينَ، و أن لا يَتَخَلَّفَ عَن
امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به اين سؤال كه از چه طريق عدالت آدمى شناخته مى شود، تا در نتيجه شهادتش پذيرفته شود ـفرمود: او را به داشتن حيا و پاكدامنى و نگهداشتن شكم و شهوت و دست و زبان [از حرام و ناروا]بشناسيد. و همچنين با دورى كردن از گناهان كبيره، كه خداوند بر آنها وعده آتش داده است؛ مانند شرابخوارى، زنا، ربا خوارى، نافرمانى از پدر و مادر، فرار از ميدان جهاد و جز اينها شناخته مى شود. كسى كه همه اين امور را از خود نشان دهد و تمام عيبهايش را پوشيده نگه دارد ـ به طورى كه كنجكاوى از ديگر لغزشهاى او و غيبت كردن از وى، بر مسلمانان حرام و به دوستى گرفتن او و آشكار كردن عدالتش در ميان مردم، بر آنان واجب و لازم آيد ـ و به نمازهاى پنجگانه برسد، يعنى بر اين نمازها مواظبت كند، و با حاضر شدن در
۱.الاستبصار: 3/12/33.
الأمالي للصدوق عن عَلقَمَةَ:قالَ الصّادِقُ جَعفرُ بنُ محمّدٍ عليه السلام و قَد قلتُ لهُ: يَابن رَسولِ اللّه، أخبرني مَن تُقبَلُ شهادتُهُ و مَن لا تُقبلُ شهادتُه، فقالَ: كُلُّ مَن كانَ عَلى فِطرَةِ الإسلامِ جازَت شَهادَتُه.
قالَ: فقُلتُ لَهُ: تُقبَلُ شَهادَةُ المُقتَرِفِ للذُّنوبِ؟ فقالَ: يا عَلقَمَةُ، لَو لَم تُقبَلْ شَهادَةُ المُقتَرِفينَ لِلذُّنوبِ لَما قُبِلَت إلاّ شَهاداتُ الأنبِياءِ و الأوصِياءِ صلوات اللّه عليهم؛ لِأنَّهُم هُمُ المَعصومونَ. ۱
الأمالى للصدوقـ به نقل از علقمه ـ: به امام صادق عليه السلام عرض كردم: اى پسر رسول خدا! شهادت چه كسى قبول مى شود و شهادت چه كسى قبول نمى شود؟ حضرت فرمود: هركه بر سرشت اسلام باشد، شهادت دادنش جايز است. عرض كردم: آيا شهادت گنهكار پذيرفته مى شود؟ حضرت فرمود: اى علقمه! اگر بنا باشد شهادت دادن گنهكاران پذيرفته نشود، در اين صورت جز شهادت پيامبران و اوصيا پذيرفته نخواهد شد؛ زيرا تنها اينان از گناه پاكند.
۱.الأمالي للصدوق: 163/163.