حدیث دربارهخرد انسان در دوره هاى مختلف زندگيش
عنه عليه السلام:يَثغَرُ الغُلامُ لِسَبعِ سِنينَ، و يُؤمَرُ بِالصَّلاةِ لِتِسعٍ، و يُفَرَّقُ بَينَهُم في المَضاجِعِ لِعَشرٍ، و يَحتَلِمُ لِأربَعَ عَشَرَةَ سَنَةً، و مُنتَهى طولِه لاِثنَتَينِ و عِشرينَ سَنَةً، و مُنتَهى عَقلِهِ لِثَمانٍ و عِشرينَ سَنَةً إلاّ التَّجارِبَ. ۱
امام صادق عليه السلام:كودك در هفت سالگى، دندان شيرى مى اندازد. در نُه سالگى بايد او را به نماز خواندن وا داشت و در ده سالگى بسترهايشان را از هم جدا كرد و در چهارده سالگى محتلم مى شود و در بيست و دو سالگى قد كشيدنش متوقّف مى شود و در بيست و هشت سالگى رشد عقليش به پايان مى رسد، به جز تجربه ها.
۱.الكافي: 6/46/1 و فيه «لاثنتي» بدل «لاثنتين».