حدیث دربارهآنچه عافيت مى آورد

میزان الحکمه ج ۷، ص ۴۷۵، ح ۱۳۳۷۳

امام علی علیه‌السلام

آنچه عافيت مى آورد

عنه عليه السلام:فإن أتاكُمُ اللّهُ بِعافِيَةٍ فَاقبَلوا، و إنِ ابتُليتُم فَاصبِروا، فإنَّ العاقِبَةَ لِلمُتَّقينَ. ۱

امام على عليه السلام:اگر خداوند به شما عافيتى داد، بپذيريد و اگر مبتلا شديد، شكيبايى ورزيد؛ زيرا فرجام [نيك] از آنِ پرهيزگاران است.

۱.نهج البلاغة: الخطبة 98.

کلیدواژه‌ها عافیت آنچه عافیت می آورد

احادیث دیگر این موضوع

۷

امام على عليه السلام:با عافيت و سلامتى است كه لذت زندگى چشيده مى شود.

امام على عليه السلام:هر عافيتى، به رنج و بلايى ختم مى شود.

امام على عليه السلام:هر نعمتى، در برابر بهشت ناچيز است و هر بلايى در مقايسه با آتش دوزخ عافيت.

امام باقر عليه السلام:هيچ نعمتى چون عافيت نيست و هيچ عافيتى چون ياورى توفيق.

امام صادق عليه السلام:عافيت نعمتى پنهان (ناشناخته) است. هر گاه باشد به دست فراموشى سپرده مى شود (كسى قدرش را نمى داند) و هر گاه نباشد به ياد آورده مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس يك بار بر من صلوات فرستد، خداوند درى از عافيت به رويش بگشايد.

امام على عليه السلام:عافيت ده جزء است. نُه جزء آن در دم فرو بستن است مگر از ياد خدا و يك جزء در ترك همنشينى با نابخردان.