حدیث دربارهموجبات عصمت
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:أيُّما مُؤمِنٍ أقبَلَ قِبَلَ ما يُحِبُّ اللّهُ، أقبَلَ اللّهُ عَلَيهِ قِبَلَ كُلِّ ما يُحِبُّ، و مَنِ اعتَصَمَ بِاللّهِ بِتَقواهُ عَصَمَهُ اللّهُ، و مَن أقبَلَ اللّهُ عَلَيهِ و عَصَمَهُ لَم يُبالِ لَو سَقَطَتِ السَّماءُ عَلَى الأرضِ، و إن نَزَلَت نازِلَةٌ عَلى أهلِ الأرضِ فشَـمِلَهُم بَلِيَّةٌ كانَ في حِرزِ اللّهِ بِالتَّقوى مِن كُلِّ بَلِيَّةٍ، أ لَيسَ اللّهُ تَعالى يَقولُ: «إنَّ المُتَّقينَ في مَقامٍ أمينٍ» ؟! ۱
امام صادق عليه السلام:هر مؤمنى كه به سوى آن چه خدا دوست دارد روى آورد، خداوند نيز به سوى هر چه او دوست دارد روى كند و هر كه با تقواى خدا به او پناه جويد، خداوند او را [از گناه]نگاه دارد و هر كه خدا به او روى كند و نگهش دارد، اگر آسمان هم به زمين افتد، ديگر برايش اهميتى ندارد و اگر بلايى بر زمينيان فرود آيد و همه آنها را فرا گيرد، او به سبب تقوا از هر گونه بلايى در پناه خداست. مگر نه اين كه خداوند متعال مى فرمايد: «همانا پرهيزگاران در جايگاهى امن هستند»؟
۱.بحار الأنوار: 70/285/8.