حدیث دربارهتعصّب پسنديده

عنه عليه السلامـ أيضا ـ: أ ما دِينٌ يَجمَعُكُم، و لا حَمِيَّةٌ (مَحمِيَةٌ) تَشحَذُكُم؟! أ وَ لَيسَ عَجَبا (عَجيبا) أنَّ مُعاوِيَةَ يَدعو الجُفاةَ الطَّغامَ (الطُّغاةَ) فيَتَّبِعونَهُ على غَيرِ مَعونَةٍ و لا عَطاءٍ؟! ۱
امام على عليه السلامـ نيز در همين زمينه ـفرمود: آيا دينى نيست كه شما را گرد هم آورد و غيرت و تعصّبى وجود ندارد كه شما را بر انگيزد؟! آيا شگفت نيست كه معاويه، آن مردمان خشن فرومايه را فرا مى خواند و بى آن كه به آنها كمك و بخششى كند، از او پيروى مى كنند؟!
۱.نهج البلاغة: الخطبة 180.

احادیث دیگر این موضوع

۵
امام على عليه السلامـ در خطبه قاصعه ـفرمود: من نگريستم، اما احدى از جهانيان را نيافتم كه درباره چيزى تعصب ورزد مگر اين كه تعصّب او علتى داشت كه نادانان را به اشتباه مى افكنَد، يا دليلى كه به انديشه نابخردان مى چسبد؛ جز شما كه براى چيزى تعصب به خرج مى دهيد كه هيچ سبب و علتى برايش شناخته نمى شود. اما ابليس به خاطر اصل و گوهر خويش در برابر آدم عصبيّت نشان داد و بر او به دليل خلقتش [از گل] خرده گرفت و گفت: من از آتشم و تو از گِلى. و اما توانگران مرفه و عيّاش امت ها، به خاطر فراوانى نعمت [اموال و اولاد] تعصّب ورزيدند و گفتند كه: ما داراييها و فرزندان بيشترى داريم و هرگز به عذاب گرفتار نخواهيم شد. پس، اگر چاره اى از داشتن تعصب نيست، بايد تعصّبتان به خاطر خصلتهاى والاى انسانى و كردارهاى پسنديده و امور نيكويى باشد كه خاندانهاى شرافتمند و بزرگوار و دلير عرب و بزرگان و مهتران قبايل در آنها بر يكديگر برترى مى جستند؛ با خلقهاى پسنديده و خردهاى بزرگ و مقامهاى بلند و آثار و رفتارهاى پسنديده. بنا بر اين، براى خصلتهاى پسنديده تعصب به خرج دهيد، خصلتهايى چون: نگاهداشت حق و حرمت همسايگى و پايبندى به عهد و پيمانها و فرمان بردن از نيكيها و مخالفت با تكبّر و گردن فرازى و اقدام به احسان و نيكوكارى و خويشتندارى از زورگويى و تجاوز و بزرگ شمردن قتل نفس و انصاف داشتن با مردم و فرو خوردن خشم و دورى از ايجاد تباهى در جامعه.