حدیث دربارهوظيفه افراد هنگام رو به رو شدن با گنهكاران

بحار الأنوار عن الحارثِ بنِ المُغيرةِ:لَقِيني أبو عَبدِ اللّهِ عليه السلام. فَقالَ لي: أما لَتُحمَلَنَّ ذُنوبُ سُفَهائكُم عَلى عُلَمائكُم. ما يَمنَعُكُم إذا بَلَغَكُم عَنِ الرَّجُلِ مِنكُم ما تَكرَهونَهُ ـ مِمّا يَدخُلُ بِهِ عَلَينا الأذى و العَيبُ عِندَ النّاسِ ـ أن تَأتُوهُ فتُؤنِّبوهُ و تَعِظوهُ، و تَقولوا لَهُ قَولاً بِليغا؟! فقُلتُ لَهُ: إذا لا يَقبَلُ مِنّا و لا يُطيعُنا؟ قالَ: فقالَ: فإذا فَاهجُروهُ عِندَ ذلكَ وَ اجتَنِبوا مُجالَسَتَهُ. ۱

بحار الأنوارـ به نقل از حارث بن مغيرة ـ: با امام صادق عليه السلام ملاقات كردم حضرت به من فرمود: قطعا گناهانِ نادانانِ شما بر دوش دانايانتان بار مى شود. چرا وقتى مى شنويد مردى از شما كار ناپسندى مى كند ـ كارى كه موجب عيب و اذيّت ما نزد مردم مى شود ـ نزد او نمى رويد و ملامت و موعظه اش نمى كنيد و بى پروا و صريح با او حرف نمى زنيد؟ عرض كردم: اگر حرف ما را نپذيرفت و اطاعتمان نكرد، چه كنيم؟ فرمود: در اين صورت از او دورى كنيد و از همنشينى با وى اجتناب ورزيد.

۱.بحار الأنوار: 2/22/63.

کلیدواژه‌ها امر به معروف و نهی از منکر حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی وظیفه افراد هنگام رو به رو شدن با گنهکاران

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:با نفرت از گنهكاران، به خداوند متعال نزديك شويد و با اين افراد با ترشرويى برخورد كنيد و با خشم گرفتن بر آنان خشنودى خدا را بجوييد و با دورى كردن از آنها به خدا نزديك شويد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عزّ و جلّ به ايّوب فرمود: آيا مى دانى گناه تو نزد من چه بود كه گرفتارت ساختم؟ عرض كرد: نه اى پروردگار من! فرمود: زيرا تو نزد فرعون رفتى و دو كلمه به ملايمت و سازش با او سخن گفتى.

امام على عليه السلام:رسول خدا صلى الله عليه و آله به ما دستور داد كه با افراد گنهكار، با چهره اى درهم كشيده رو به رو شويم.

امام على عليه السلام:كمترين مرتبه نهى از منكر اين است كه با گنهكاران، با چهره درهم كشيده برخورد كنيد.

امام على عليه السلام:بهترين كار اين است كه با گنهكاران، با ترشرويى برخورد كنيد.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «و از كار زشتى كه آن را مرتكب مى شدند يكديگر را باز نمى داشتند.» ـفرمود: آنها اعمال گنهكاران را انجام نمى دادند و در مجالس و محافل آنها نمى نشستند، اما وقتى با آنها روبه رو مى شدند به صورتشان مى خنديدند و با ايشان گرم مى گرفتند.

امام صادق عليه السلام:خداوند عزّ و جلّ دو فرشته را فرستاد تا شهرى را بر سر مردمش واژگون كنند. چون به آن شهر رسيدند مردى را در حال دعا و تضرّع ديدند. پس يكى از آن دو نزد خداوند تبارك و تعالى برگشت و گفت: پروردگارا! من، به آن شهر رسيدم، اما ديدم فلان بنده ات تو را مى خواند و به درگاه تو زارى مى كند. خداوند فرمود: دستورى را كه به تو دادم انجام ده. او مردى است كه هرگز به خاطر من، چهره اش از خشم تغيير نكرده است!

امام صادق عليه السلامـ خطاب به گروهى از ياران خود ـفرمود: من حق دارم كه بى گناه شما را به خاطر گناه كارتان مؤاخذه كنم؛ چگونه چنين حقّى نداشته باشم، حال آن كه درباره كار زشت يكى از افراد خود خبردار مى شويد، امّا به او اعتراض نمى كنيد و از او دورى نمى نماييد و اذيّتش نمى كنيد تا از كار زشتش دست بردارد؟!