حدیث دربارهاو عالم بود آن گاه كه معلومى نبود

میزان الحکمه ج ۷، ص ۲۵۳، ح ۱۲۵۹۱

امام صادق علیه‌السلام

او عالم بود آن گاه كه معلومى نبود

عنه عليه السلام:و العِلمُ ذاتُه و لا مَعلومَ. فلَمَّا أحدَثَ الأشياءَ و كانَ المَعلومُ وَقَعَ العِلمُ مِنهُ عَلَى المَعلومِ. ۱

امام صادق عليه السلام:علم، ذاتى خداست و پيش از آن كه معلومى (متعلق علمى) در كار باشد، عالم بوده است. و چون اشياء را پديد آورد و معلوم موجود شد علم او به معلوم تعلق گرفت.

۱.الكافي: 1/107/1.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی عقل و جهل نشانه های عقل +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۵

امام على عليه السلام:هر دانايى دانش را پس از نادانى آموخته است، امّا خداوند نه نادان بود و نه دانش خود را از كسى آموخت.

امام على عليه السلام:داناست، بى آنكه دانش خود را كسب كرده يا بر آن افزوده و يا از كسى فرا گرفته باشد. نه درك او [از اشياء] به ديدن است و نه علم و آگاهيش به خبر يافتن.

امام على عليه السلام:او دانا بود آن گاه كه هنوز معلومى وجود نداشت و پروردگار (مالك) بود آن گاه كه پرورده (مملوكى) نبود و توانا بود زمانى كه هنوز مقدورى در كار نبود.

امام على عليه السلام:[پديد آمدن] اشياء را به زمان خودشان موكول كرد. و پيش از آن كه پديدشان آورد به آنها عالم بود.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به اين پرسش كه: آيا علم خدا به مكان، پيش از ايجاد آن بوده يا همزمان با ايجادش يا بعد از آن؟ ـفرمود: بلند مرتبه است خدا! او پيوسته عالم بوده است و علم او به مكان پيش از ايجاد آن همانند علم اوست به آن بعد از ايجادش. علم او به همه اشياء نيز همچون علم او به مكان است.