حدیث دربارهشهود قلبى در دعاها
عنه عليه السلامـ مِنَ المُناجاةِ الشَّعبانِيَّةِ ـ: إلهي هَبْ لي كَمالَ الانقِطاعِ إلَيكَ، و أنِرْ أبصارَ قُلوبِنا بِضياءِ نَظَرِها إلَيكَ، حتّى تَخرِقَ أبصارُ القُلوبِ حُجُبَ النُّورِ فتَصِلَ إلى مَعدِنِ العَظَمَةِ، و تَصيرَ أرواحُنا مُعلَّقَةً بِعِزِّ قُدسِكَ. إلهي و أتحِفْني بِنورِ عِزِّكَ الأبهَجِ؛ فأكونَ لَكَ عارِفا، و عَن سِواكَ مُنحَرِفا، و مِنكَ خائفا مُتَرَقِّبا، يا ذا الجَلالِ و الإكرامِ. ۱
امام على عليه السلامـ در مناجات شعبانيه ـگفت: الهى! اين نعمت را ارزانيم دار كه از جز تو ببُرم و بتمامى رو به تو آرم، و ديدگان دلهاى ما را به نور نگاهشان به سوى خودت روشن فرما تا ديده دلها پرده هاى نور را از هم درند و به معدن عظمت و بزرگى [تو] رسند و جانهاى ما به عزّت قدس و پاكى تو بياويزند. الهى! پرتو درخشان عزّتت را به من پيشكش فرما تا شناسا و عارف [مقام]تو شوم و از هر چه جز تو روى برتابم و تنها از تو ترسان و نگران باشم، اى خداوندگار شُكوه و بزرگوارى!
۱.بحار الأنوار: 94/99/13.