حدیث دربارهخدا نه زاينده است و نَه زاده شده

میزان الحکمه ج ۷، ص ۲۲۸، ح ۱۲۵۰۱

امام صادق علیه‌السلام

خدا نه زاينده است و نَه زاده شده

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:إنّ اللّهَ تَبارَكَ و تَعالى لا يُوصَفُ بِزَمانٍ و لا مَكانٍ و لا حَرَكَةٍ و لا انتِقالٍ و لا سُكونٍ، بَل هُوَ خالِقُ الزَّمانِ و المَكانِ و الحَرَكَةِ و السُّكونِ. ۱

امام صادق عليه السلام:خداوند تبارك و تعالى نه به زمان وصف مى شود نه به مكان، نه به حركت، نه به جا به جايى و نه به سكون؛ بلكه او آفريننده زمان و مكان و حركت و سكون است.

۱.التوحيد: 184/20.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی عقل و جهل نشانه های عقل +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۶

امام كاظم عليه السلام:و اما سخن كسانى كه مى گويند: خداوند تبارك و تعالى [به آسمان دنيا]فرود مى آيد؛ اين سخن را كسى مى گويد كه كاستى يا فزونى به او نسبت دهد. هر متحرّكى نياز به كسى دارد كه او را حركت دهد، يا به وسيله او حركت كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زود باشد كه مردم كار سؤال و پرسش را به آن جا رسانند كه بپرسند: خداوند جهان را آفريده، اما چه كسى خدا را آفريده است؟ اگر چنين پرسشى كردند شما بگوييد: خدا يكى است، خدا بى نياز است، نزاييده و زاييده نشده و هيچ كس همتاى او نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردم هميشه درباره هر چيزى سؤال مى كنند تا جايى كه مى گويند: خدا پيش از هر چيز بوده اما پيش از خدا چه بوده است؟ اگر چنين پرسشى از شما كردند بگوييد: اوست آن اوّلى كه پيش از هر چيزى بوده است و اوست آن آخرى كه پس از او هيچ نيست. او آشكارتر از هر آشكارى است و نهانتر از هر نهانى.

امام على عليه السلام:نه زاييده كسى است تا در نتيجه، در عزّت و اقتدار شريك باشد و نه فرزندى دارد تا در نتيجه، بميرد و وارثى داشته باشد.

امام على عليه السلام:نه زاده است تا در نتيجه، خود زاده كسى ديگر باشد و نه زاده كسى است تا در نتيجه، محدود باشد.

امام حسين عليه السلامـ درباره آيه «نه زاييده است» ـفرمود: نه موجود مادّى و جسمانى مانند فرزند از او پديد آمده است و نه ديگر اشياى جسمانى كه از آفريدگان پديد مى آيد و نه موجود لطيف و روحانى مانند نفْس و نه حالاتى چون چُرت زدن و خوابيدن از او سر مى زند. [و آيه] «و نه زاده شده است» [يعنى] او از هيچ چيز زاده نشده و از چيزى بر نيامده است آن گونه كه اشياى مادّى و جسمانى از عناصر خود پديد مى آيند. و نه آن گونه كه اشياى لطيف از كانونهايشان بيرون مى آيند؛ مانند بينايى از چشم.