حدیث دربارهخدا يكى است اما نه به معناى عددى آن
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:الأحَدُ الفَردُ المُتَفَرِّدُ، و الأحَدُ و الواحِدُ بِمَعنى واحِدٍ، و هُوَ المُتَفَرِّدُ الّذي لا نَظيرَ لَهُ، و التَّوحيدُ الإقرارُ بِالوَحدَةِ و هُوَ الانفِرادُ، و الواحِدُ المُتَبائنُ الّذي لا يَنبَعِثُ مِن شَيءٍ، و لا يَتَّحِدُ بِشَيءٍ، و مِن ثَمَّ قالوا: إنَّ بِناءَ العَدَدِ مِنَ الواحِدِ، و لَيسَ الواحِدُ مِنَ العَدَدِ؛ لِأنَّ العَدَدَ لا يَقَعُ عَلَى الواحِدِ بَل يَقَعُ عَلَى الاثنَينِ، فَمَعنى قَولِهِ: «اللّهُ أحَدٌ» : المَعبودُ الّذي يَألَهُ الخَلقُ عَن إدراكِهِ و الإحاطَةِ بِكَيفِيَّتِهِ، فَردٌ بِإلهِيَّتِهِ، مُتَعالٍ عَن صِفاتِ خَلقِهِ. ۱
امام باقر عليه السلام:اَحَد، يعنى يگانه و منحصر به فرد. و احد و واحد به يك معناست و آن يعنى موجود منحصر به فردى كه مانند ندارد. و توحيد، اقرار به يكى بودن است كه آن هم به معناى انفراد است. و واحد آن جدا از همه اى است كه نه برخاسته از چيزى است و نه با چيزى متّحد و يكى مى شود. از اين جاست كه گفته اند: عدد از يك ساخته مى شود، اما خودِ يك، عدد نيست؛ چون [نام]عدد بر يك واقع نمى شود، بلكه بر دو تعلق مى گيرد. پس، معناى اين كلام خداوند در قرآن كه فرمود «اللّه احد»، يعنى معبودى كه خلق از ادراك او و پى بردن به چگونگيش متحيّر و درمانده اند، در الهيّت و معبوديّتش يگانه و منحصر به فرد است و برتر و بالاتر از آن است كه صفات آفريدگانش را داشته باشد.
۱.التوحيد: 90/2.