حدیث دربارهتوصيفات مُجاز از خدا

عنه عليه السلام:الّذي لا يُدرِكُهُ بُعدُ الهِمَمِ، و لا يَنالُهُ غَوصُ الفِطَنِ، الّذي لَيسَ لِصِفَتِهِ حَدٌّ مَحدودٌ. مَن جَهِلَهُ فَقَد أشارَ إلَيهِ، و مَن أشارَ إلَيهِ فقَد حَدَّهُ، و مَن حَدَّهُ فقَد عَدَّهُ، و مَن قالَ: «فيمَ؟» فقَد ضَمَّنَهُ، و مَن قالَ: «عَلامَ؟» فقَد أخلى مِنهُ. ۱
امام على عليه السلام:كسى كه همّتهاى بلند دركش نمى كند و انديشه هاى ژرف نگر به او نمى رسد؛ كسى كه صفت و ذاتش را حدّ و مرزى نيست. كسى كه او را نشناخته باشد به او اشاره مى كند و هر كه به سويش اشاره كند، او را محدود كرده است و هركه محدودش كند، او را به شمارش در آورده است (برايش اجزاء قائل شده است) و هركه گويد: «در كجاست؟» او را درون چيزى قرار داده است و هركه گويد: «فراز چه چيزى است؟» ديگر جاى ها را از او خالى دانسته است.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 1.

احادیث دیگر این موضوع

۸