حدیث دربارهتوصيفات مُجاز از خدا
عنه عليه السلام:لا يُوصَف بِالأزواجِ، و لا يَخلُقُ بِعِلاجٍ، و لا يُدرَكُ بِالحَواسِّ. بَل إن كُنتَ صادِقا أيُّها المُتَكَلِّفُ لِوَصفِ رَبِّكَ، فَصِف جَبرَئيلَ و مِيكائيلَ، و جُنودَ المَلائكَةِ المُقَرَّبينَ، في حُجُراتِ القُدُسِ مُرجَحِنّينَ، مُتَوَلِّهَةً عُقولُهُم أن يَحُدّوا أحسَنَ الخالِقينَ، فإنَّما يُدرَكُ بِالصِّفاتِ ذَوو الهَيئاتِ و الأدَواتِ، و مَن يَنقَضي إذا بَلَغَ أمَدَ حَدِّهِ بِالفَناءِ. ۱
امام على عليه السلام:به جفتها وصف نمى شود و در آفرينش موجودات نيازى به تمرين و [استفاده از] ابزار ندارد و با حواسّ درك نمى شود. اى كسى كه متكلّفانه در وصف پروردگارت مى كوشى! اگر راست مى گويى، جبرئيل و ميكائيل و سپاه فرشتگان مقرّب را وصف كن؛ همانها كه در غرفه هاى پاك در برابر سلطنت و عظمت خدا بر خود لرزانند و خردهايشان در وصف بهترين آفرينندگان متحيّر است؛ چه آن كه تنها موجوداتى با صفات درك مى شوند كه داراى شكل و شمايل و ابزار و وسايل هستند و نيز كسى [قابل شناختن است] كه چون مدّتش به سر آيد و به نقطه پايان خود رسد، فانى شود.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 182.