حدیث دربارهشناخت خدا به خدا

بحار الأنوار:الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ لَمّا سَألَهُ مُعاوِيةُ بنُ وَهَبٍ عَنِ الخَبرِ الّذي رُوِيَ أنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله رَأى رَبَّهُ عَلى أيِّ صورَةٍ رَآهُ؟ و أنَّ المُؤمِنينَ يَرَونَ رَبَّهُم في الجَنَّةِ عَلى أيِّ صورَةٍ يَرَونَهُ؟ فتَبَسَّمَ و أجابَ ـ: يا مُعاوِيةُ، ما أقبَحَ بِالرَّجُلِ يأتي عَلَيهِ سَبعونَ سَنَةً، أو ثَمانونَ سَنَةً يَعيشُ في مُلكِ اللّهِ و يَأكُلُ مِن نِعَمِهِ ثُمّ لا يَعرِفُ اللّهَ حَقَّ مَعرِفتِهِ! ۱
بحار الأنوار:معاوية بن وهب روايت «رسول خدا صلى الله عليه و آله پروردگار خود را ديد و مؤمنان نيز در بهشت پروردگار خويش را مى بينند» را بر امام صادق عليه السلام عرضه كرد و پرسيد: خدا را به چه شكل مى بينند؟ امام تبسّمى كرد و پاسخ داد: اى معاويه! چه زشت است براى مرد كه هفتاد يا هشتاد سال در مُلك خدا زندگى كند و از نعمتهاى او بخورد، اما خدا را چنان كه سزد نشناسد. ۲
۱.بحار الأنوار: 4/54/34.
۲.سپس حضرت منظور از ديدن را، ديدن با قلب و نه چشم دانسته است.

احادیث دیگر این موضوع

۵