حدیث دربارهارزش خداشناسى

عنه عليه السلام:لَو يَعلَمُ النّاسُ ما في فَضلِ مَعرِفةِ اللّهِ عَزَّ و جلَّ ما مَدُّوا أعيُنَهُم إلى ما مَتَّعَ اللّهُ بِهِ الأعداءَ مِن زَهرَةِ الحَياةِ الدّنيا و نَعيمِها، و كانَت دُنياهُم أقَلَّ عِندَهُم مِمّا يَطَؤونَهُ بِأرجُلِهِم، و لَنَعِموا بِمَعرِفةِ اللّهِ جَلَّ و عزَّ، و تَلَذَّذوا بِها تَلَذُّذَ مَن لَم يَزَلْ في رَوضاتِ الجِنانِ مَعَ أولِياءِ اللّهِ. إنَّ مَعرِفةَ اللّهِ عَزَّ و جلَّ اُنسٌ مِن كُلِّ وَحشَةٍ، و صاحِبٌ مِن كُلِّ وَحدَةٍ، و نُورٌ مِن كُلِّ ظُلمَةٍ، و قُوَّةٌ مِن كُلِّ ضَعفٍ، و شِفاءٌ مِن كُلِّ سُقمٍ. ۱
امام صادق عليه السلام:اگر مردم مى دانستند كه شناخت خداوند عزّ و جلّ چه ارزشى دارد، به زرق و برق زندگى دنيا و نعمتهاى آن كه خداوند دشمنان را از آنها بهره مند ساخته است چشم نمى دوختند و دنياى آنان در نظرشان كمتر از خاك زير پايشان بود و از معرفت خدا متنعم مى شدند و چونان كسى از آن لذّت مى بردند كه همواره در باغهاى بهشت با اولياء و دوستان خدا باشد. شناخت خدا، مونس هر تنهايى است و يار هر بى كسى و روشنايى هر تاريكى و نيروى هر ناتوانى و شفاى هر بيمارى.
۱.الكافي: 8/247/347.

احادیث دیگر این موضوع

۶