حدیث دربارهمواردى كه در آن عذرى از كسى پذيرفته نشود
عنه عليه السلام:إنَّما هَلَكَ مَن كانَ قَبلَكُم بِطُولِ آمالِـهِم و تَغَيُّبِ آجالِـهِم، حتّى نَزَل بِهِمُ المَوعودُ الّذي تُرَدُّ عَنهُ المَعذِرَةُ، و تُرفَعُ عَنهُ التَّوبَةُ، وَ تحُلُّ مَعَهُ القارِعَةُ و النِّقمَةُ. ۱
امام على عليه السلام:پيشينيان شما، در حقيقت، به سبب آرزوهاى دراز و از ياد بردن مرگ به هلاكت در افتادند، تا آن كه مرگ بر آنها فرود آمد؛ مرگى كه عذر پذير نيست و مجال توبه باقى نمى گذارد و مصيبت و كيفر با خود مى آورد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 147.