شكنجه دادن مردم

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز قيامت به پيادگان (ملتزمان ركاب سلاطين) گفته مى شود: تازيانه هايتان را بيندازيد و وارد دوزخ شويد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز قيامت به يَساول (رييس مأموران) گفته مى شود: تازيانه ات را بگذار و به جهنّم برو.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در آخر الزمان در ميان اين امت مردمانى خواهند بود كه با خود تازيانه هايى مانند دم گاو حمل مى كنند. اينان روز و شبِ خود را در نارضايى و خشم خدا به سر مى برند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:[مردم را] با عذاب خدا شكنجه نكنيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى حق ندارد با آتش، عذاب و شكنجه دهد، مگر خداوندِ آتش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عزّ و جلّ كسانى را كه در دنيا مردم را شكنجه مى دهند روز قيامت عذاب مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ كس از شما نبايد در جايى كه مردى را به ستم تازيانه اى مى زنند بايستد؛ زيرا لعنت خدا بر كسانى كه در آن جا حاضر باشند و مانع زدن تازيانه نشوند، فرود مى آيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سوگند به آن كه جانم در دست اوست، هيچ كس تازيانه اى به ستم بر كسى نزند مگر اين كه فرداى قيامت در آتش دوزخ همانند آن تازيانه بر او نواخته شود.

صحيح مسلمـ عروه به نقل از هشام بن حكيم بن حزام ـ: وى در شام به عدّه اى برخورد كه در آفتاب سر پا نگه داشته شده و روى سرهايشان روغن ريخته شده بود. پرسيد: چه خبر است؟ گفته شد: به خاطر ندادن خراج شكنجه مى شوند. هشام گفت: بدرستى كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمايد: خداوند كسانى را كه در دنيا شكنجه دهند، شكنجه خواهد داد.

سنن أبى داوودـ به نقل از حمزه اسلمى ـ: رسول خدا صلى الله عليه و آله مرا فرمانده گروهى از سپاهيان كرد و به من فرمود: اگر فلانى را ديديد، او را در آتش بسوزانيد. من به راه افتادم. رسول خدا مرا صدا زد. به سوى ايشان برگشتم. حضرت فرمود: اگر فلان را ديديد، او را بكشيد و نسوزانيد؛ زيرا كسى با آتش شكنجه ندهد، مگر خداوند (خالق) آتش.

امام على عليه السلام:هر كس كسى را به ستم تازيانه اى زند، خداوند متعال تازيانه اى از آتش بر او زند.

امام باقر عليه السلام:نخستين چيزى را كه اميران روا شمردند، شكنجه بود، علّتش هم دروغى است كه انس بن مالك به رسول خدا صلى الله عليه و آله بست و نقل كرد كه آن حضرت دست مردى را به ديوار ميخ زد. از اين جا بود كه اُمرا شكنجه دادن را روا شمردند.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به پرسش ابان احمر از علّت نامگذارى فرعون به ذوى الاوتاد (دارنده ميخها) ـفرمود: چون وقتى مى خواست مردى را شكنجه دهد، او را روى زمين دمر مى خواباند و چهار دست و پايش را به زمين ميخكوب مى كرد. گاهى اوقات هم او را روى يك تخته پهن دراز مى كرد و چهار دست و پايش را به تخته ميخكوب مى كرد و او را به همان حال مى گذاشت تا مى مرد.