معناى سپاسگزارى

امام على عليه السلام:كسى كه به او نيكى شده، وظيفه دارد نيكى كننده را به خوبى پاداش دهد. اگر توان اين كار را نداشت، بايد به خوبى تشكّر كند و اگر زبانش از اين كار هم قاصر بود، وظيفه دارد كه ارزش آن نيكى را بشناسد و خوبى كننده را دوست داشته باشد و چنانچه از اين كار هم كوتاهى كرد، لايق نيكى نيست.

امام على عليه السلام:اگر كسى خاشاكى از بدن تو برداشت [دعايش كن و] بگو: خداوند آنچه را ناخوش مى دارى از تو دور گرداند.

امام زين العابدين عليه السلام:حقّ كسى كه به تو نيكى مى كند اين است كه از او تشكر كنى و نيكيش را به زبان آورى و از وى به خوبى ياد كنى و ميان خود و خداوند عزّ و جلّ برايش خالصانه دعا كنى. اگر چنين كنى بي گمان پنهانى و آشكارا از او تشكر كرده باشى. وانگهى اگر روزى توانستى نيكى او را جبران كنى، جبران كن.

امام باقر عليه السلام:هركه در قبال خوبى اى كه به وى شده همانند آن خوبى كند، آن خوبى را جبران و اگر دو برابر آن خوبى كند، سپاسگزارى كرده است.

الكافىـ به نقل از فضل البقباق ـ: از امام صادق عليه السلام از آيه: «و اما نعمت خداوندگارت را بازگوى» سؤال كردم فرمود: يعنى كسى كه با بخشش و دهش و احسانش به تو، تو را نواخت. سپس فرمود: پس [بايد]دين خود را و عطا و نعمتى را كه خداوند به او عنايت كرده است بازگو كند.