نماز جماعت
6 حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:مَن صَلَّى الخَمسَ في جَماعَةٍ فَظُنُّوا بهِ خَيرا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه نمازهاى پنج گانه را با جماعت بخواند، به او گمان نيك بريد.
۱.الكافي: 3/371/3.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:لَيَحضُرُنَّ مَعَنا صلاتَنا جَماعَةً، أو لَيَتَحَوَّلُنَّ عنّا و لا يُجاوِرُونا و لا نُجاوِرُهُم. ۱
امام على عليه السلام:يا در نماز جماعتِ ما حاضر مى شوند، يا از ما دور شوند و در مجاورت هم نباشيم.
۱.تنبيه الخواطر: 2/87.
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:إنَّ الجُهَنِيَّ أتَى النبيَّ صلى الله عليه و آله فقالَ: يا رسولَ اللّهِ، إنّي أكُونُ في البادِيَةِ و مَعي أهلِي و وُلدِي و غِلْمَتِي، فَاُؤَذِّنُ و اُقِيمُ و اُصَلِّي بهِم أ فَجَماعَةٌ نحنُ؟ فقالَ: نَعَم.
فقالَ: يا رسولَ اللّهِ، إنَّ الغِلْمَةَ يَتبَعُونَ قَطرَ السَّحابِ فَأبقى أنا و أهلي و وُلدي، فَاُؤَذِّنُ و اُقِيمُ و اُصَلِّي بهِم أ فجَماعَةٌ نحنُ؟ فقالَ: نَعَم. فقالَ: يا رسولَ اللّهِ، فإنَّ وُلدِي يَتَفَرَّقُونَ في الماشِيَةِ فَأبقى أنا و أهلِي، فَاُؤَذِّنُ و اُقِيمُ و اُصَلِّي بهِم أ فجَماعَةٌ نحنُ؟ فقالَ: نَعَم. فقالَ: يا رسولَ اللّهِ، إنَّ المَرأةَ تَذهَبُ في مَصلَحَتِها فَأبقى أنا وَحدِي، فَاُؤَذِّنُ و اُقِيمُ أ فجَماعَةٌ أنا؟ فقالَ: نَعَم، المُؤمِنُ
امام باقر عليه السلام:جُهَنى خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد و عرض كرد: اى رسول خدا! من در صحرا با زن و فرزندان و غلامانم به سر مى برم و [موقع نماز] اذان مى گويم و مى ايستم و با آنها نماز مى گزارم، آيا نماز ما جماعت است؟ فرمود: آرى. عرض كرد: اى رسول خدا! [گاهى اوقات]غلامانم در پى آوردن آب مى روند و من مى مانم و زن و فرزندانم. پس [موقع نماز]اذان مى گويم و مى ايستم و با آنها نماز مى گزارم، آيا نماز ما جماعت به حساب مى آيد؟ فرمود: آرى. جُهَنى عرض كرد: اى رسول خدا! [گاهى اوقات] فرزندانم در پى احشام مى روند و من و همسرم تنها مى مانيم. پس [وقت نماز] اذان مى گويم و مى ايستم و با او نماز مى خوانم، آيا جماعت حساب مى شود؟ فرمود: آرى. عرض كرد: اى رسول خدا صلى الله عليه و آله گاهى زن نيز
دنبال
۱.تهذيب الأحكام: 3/265/749.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:الصَّلاةُ في جَماعَةٍ تَفضُلُ على كُلِّ صلاةِ الفَردِ بأربَعةٍ و عِشرينَ دَرَجةً؛ تكونُ خَمسَةً و عِشرينَ صلاةً. ۱
امام صادق عليه السلام:نمازى كه با جماعت خوانده شود، بيست و چهار بار برتر از نمازى است كه به تنهايى خوانده شود. بنا بر اين، يك نماز با جماعت، بيست و پنج نماز است.
۱.تهذيب الأحكام: 3/25/85.
عنه عليه السلام:إنّما جُعِلَ الجَماعَةُ و الاجتِماعُ إلى الصَّلاةِ لكَي يُعرَفَ مَن يُصَلِّي ممَّن لا يُصَلِّي، و مَن يَحفَظُ مَواقيتَ الصَّلاةِ مِمّن يُضَيِّعُ، و لَو لا ذلكَ لَم يُمكِنْ أحَدا أن يَشهَدَ على أحَدٍ بِصَلاحٍ؛ لأِنَّ مَن لَم يُصَلِّ في جَماعَةٍ فلا صلاةَ لَهُ بينَ المُسلمينَ؛ لأنَّ رسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله قالَ: لا صَلاةَ لِمَن لَم يُصَلِّ في المَسجِدِ مَع المُسلمينَ إلاّ مِن عِلَّةٍ. ۱
امام صادق عليه السلام:جماعت و اجتماع كردن براى نماز، بدين سبب قرار داده شده است تا نماز خوان از بى نماز باز شناخته شود، و معلوم گردد چه كسى نماز را به وقتش مى خواند و چه كسى آن را ضايع مى كند؛ اگر نماز جماعت نبود، هيچ كس نمى توانست به صلاح و پاكى كسى شهادت دهد؛ زيرا كسى كه با جماعت نماز نخوانَد، از نظر مسلمانان بى نماز است؛ چه اينكه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: كسى كه بدون علت و عذرى نمازش را در مسجد با مسلمانان نگزارد نماز ندارد.
۱.علل الشرائع: 325/1.
عنه عليه السلام:أوَّلُ جَماعَةٍ كانَت أنَّ رسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله كانَ يُصَلِّي و أميرُ المؤمنينَ عليُّ بنُ أبي طالبٍ عليه السلام مَعهُ، إذ مَرَّ أبو طالبٍ بهِ و جعفرٌ مَعهُ، فقالَ: يا بُنَيَّ صَلِّ جَناحَ ابنِ عَمِّكَ، فَلَمّا أحَسَّهُ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله تَقَدَّمَهُما و انصَرَفَ أبو طالبٍ مَسرورا. فكانَت أوَّلَ جَماعَةٍ جُمِعَت ذلكَ اليَومَ. ۱
امام صادق عليه السلام:اوّلين نماز جماعتى كه خوانده شد به اين صورت بود كه رسول خدا صلى الله عليه و آله با امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام در حال نماز بود كه ابو طالب و جعفر بر او گذشتند. پس ابو طالب به جعفر گفت: پسرم! كنار پسر عمويت نماز بخوان. چون رسول خدا صلى الله عليه و آله وجود جعفر را در كنار خود حسّ كرد، براى امامت نماز جلوتر رفت و ابو طالب با خوشحالى برگشت. پس اوّلين نمازى كه به جماعت خوانده شد، در آن روز بود.
۱.بحار الأنوار: 35/68/2.