نهى از كاهلى در نماز

بحار الأنوار:از جمله وحى خداوند متعال به موسى بن عمران عليه السلام اين بود: اى موسى! توبه را پيش افكن و گناه را پس انداز و هنگام ايستادن به نماز در برابر من، آرام و با تأنّى باش.

تفسير العيّاشىـ به نقل از حلبى ـ: از حضرت عليه السلام درباره آيه «اى كسانى كه ايمان آورده ايد! در حال مستى به نماز نزديك نشويد» پرسيدم، فرمود:. مقصود، مستىِ خواب است. مى فرمايد: شما را خواب آلودگى و چُرتى است كه نمى گذارد بدانيد در ركوع و سجود و تكبيرتان چه مى گوييد. برخلاف تصوّر بسيارى از مردم، مقصود از مستى در اين آيه، مستىِ شراب نيست؛ مؤمن مُسكر نمى نوشد و مست نمى كند.

بحار الأنوار:در حديث معراج آمده است: اى احمد! از سه بنده در شگفتم: [اوّلى] بنده اى كه به نماز مى ايستد و مى داند دست به سوى چه كسى برمى دارد و در برابر چه كسى ايستاده است، اما خواب آلود است.

امام على عليه السلام:هرگاه در حال نماز خواب بر تو غلبه كرد، نماز را قطع كن و بخواب؛ زيرا در چنان حالى نمى دانى كه خودت را دعا مى كنى يا نفرين.

امام باقر عليه السلام:با حالت كسل و خواب آلود و سنگين به نماز نايست؛ زيرا اينها از خصلتهاى نفاق است و خداوند مؤمنان را از اين كه در حالت مستى؛ يعنى مستى خواب، به نماز ايستند نهى كرده است.