پرهيز از سبك شمردن نماز
4 حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آلهـ لاِبنَتِهِ فاطِمَةَ عليها السلام لَمّا قالَت لَهُ: يا أبَتاه، ما لِمَن تهاوَنَ بِصَلاتِهِ مِنَ الرِّجالِ و النِّساءِ؟ ـ: يا فاطِمَةُ، مَن تَهاوَنَ بِصَلاتِهِ مِنَ الرِّجالِ و النِّساءِ ابتَلاهُ اللّهُ بِخَمسَ عَشَرَةَ خَصلَةً: سِتٌّ مِنها في دارِ الدُّنيا، و ثَلاثٌ عِندَ مَوتِهِ، و ثَلاثٌ في قَبرِهِ، و ثَلاثٌ فِي القيامَةِ إذا خَرَجَ مِن قَبرِهِ.
فَأمَّا اللَّواتي تُصيبُهُ في دارِ الدُّنيا: فَالاُولى يَرفَعُ اللّهُ البَرَكَةَ مِن عُمُرِهِ، و يَرفَعُ اللّهُ البَرَكَةَ مِن رِزقِهِ، و يَمحُو اللّهُ عزّ و جلّ سيماءَ الصّالِحينَ مِن وَجهِهِ، و كُلُّ عَمَلٍ يَعمَلُهُ لا يُؤجَرُ عَلَيهِ، و لا يَرتَفِعُ دُعاؤُهُ إلَى السَّماءِ، و السّادِسَةُ لَيسَ لَهُ حَظٌّ في
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ دخترش فاطمه عليها السلام كه پرسيده بود: اى پدر مردان و زنانى كه نمازشان را سبك مى شمرند چه (جزايى) دارند؟ ـفرمود: اى فاطمه، هر كس ـ از مردان يا زنان ـ نمازش را سبك بشمرد، خداوند او را به پانزده خصلت مبتلا مى كند: شش خصلت در دنيا، سه خصلت هنگام مرگش، سه خصلت در گورش و سه خصلت در قيامت هنگامى كه از گورش بيرون مى آيد. امّا آنچه در دنيا به او مى رسد: خداوند بركت را از عمرش بر مى دارد و نيز از روزيش، سيماى صالحان را از چهره اش مى زدايد، به هر عملى كه انجام مى دهد پاداشى داده نمى شود، دعايش به آسمان نمى رود و ششم اينكه براى او در دعاى صالحان نصيبى نيست.
و امّا آنچه هنگام مرگش به او مى رسد: نخستين آن ها اين است كه خوار مى ميرد، دوم گرسنه مى ميرد و سوم،
۱.فلاح السائل: 22.
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:لا تَتَهاوَنْ بصلاتِكَ؛ فإنّ النبيَّ صلى الله عليه و آله قالَ عندَ مَوتِهِ: لَيسَ مِنّي مَنِ استَخَفَّ بِصلاتِهِ. ۱
امام باقر عليه السلام:نمازت را سبك مشمار؛ زيرا پيامبر صلى الله عليه و آله هنگام رحلتش فرمود: از من نيست كسى كه نمازش را سبك بشمارد.
۱.الكافي: 3/269/7.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:قالَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: ليسَ مِنّي مَنِ استَخَفَّ بالصَّلاةِ، لا يَرِدُ عَلَيَّ الحَوضَ، لا و اللّهِ. ۱
امام صادق عليه السلام:رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: از من نيست كسى كه نماز را سبك بشمارد، به خدا قسم، كنار حوض [كوثر]بر من وارد نمى شود.
۱.علل الشرائع: 356/2.
مستدرك الوسائل عن أبي بصيرٍ:دَخَلتُ على حُمَيدَةَ اُعَزِّيها بأبي عبدِ اللّهِ عليه السلام فَبَكَت ثمّ قالَت: يا أبا محمّدٍ، لو شَهِدتَهُ حينَ حَضَرَهُ الموتُ و قد قَبَضَ إحدى عَينَيهِ ثُمّ قالَ: اُدعُوا لي قَرابَتي و مَن يَطُفَ ۱ بي، فلمّا اجتَمَعُوا حَولَهُ قالَ: إنَّ شَفاعَتَنا لَن تَنالَ مُستَخِفّا بِالصَّلاةِ. ۲
مستدرك الوسائلـ به نقل از ابو بصير ـ: به حضور حُميده رسيدم تا رحلت امام صادق عليه السلام را به او تسليت گويم. حُميده گريست و سپس گفت: اى ابا محمّد! كاش هنگام فوت آن حضرت بودى. يكى از چشمان خود را بست و سپس به من فرمود: خويشان و نزديكانم را نزد من بخوانيد. وقتى همه دور آن بزرگوار جمع شدند، فرمود: هرگز شفاعت ما به كسى كه نماز را سبك بشمارد، نمى رسد.