حدیث دربارهشكّ

میزان الحکمه ج ۶، ص ۳۳، ح ۹۸۲۵

امام علی علیه‌السلام

عنه عليه السلام:مَن أخيَبُ مِمَّن تَعَدَّى اليَقينَ إلَى الشَّكِّ و الحَيرَةِ؟! ۱

امام على عليه السلام:كيست نا كام تر از آن كه از يقين [دست كشيد و] به شكّ و حيرت روى آورد؟!

۱.غرر الحكم: 8084.

کلیدواژه‌ها شک

احادیث دیگر این موضوع

۸

امام باقر عليه السلامـ درباره آيه: «اما كسانى كه در دلهايشان بيمارى است پليدى بر پليديشان بيفزود» ـفرمود: يعنى شكّى بر شكّ آن ها [بيفزود].

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه: «مى خواهد آلودگى را از شما بزدايد» ـفرمود: [مراد از]آلودگى همان شكّ است. به خدا سوگند كه ما هرگز درباره پروردگار خود شكّ نمى كنيم.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه: «كسانى كه ايمان آوردند و ايمان خود را به ستم نياميختند» ـفرمود: يعنى به شكّ [آلوده نساختند].

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه: «اين چنين خداوند پليدى را براى كسانى كه ايمان نمى آورند قرار مى دهد» ـفرمود: منظور، شكّ است.

امام كاظم عليه السلامـ درباره آيه: «و در بيشتر آنان وفاى به عهد را نيافتيم» ـفرمود: اين آيه درباره شكّ كننده نازل شده است.

امام على عليه السلام:تباه كننده ترين چيز، شكّ و ترديد است؛ نگه دارنده ترين چيز، پارسايى و دورى كردن است.

امام على عليه السلام:بر تو باد ملازمت با يقين و دورى جستن از شكّ؛ زيرا براى دينِ انسان، چيزى نابود كننده تر از چيره آمدن شكّ بر يقين او نيست.

امام على عليه السلام:اندكى شكّ، يقين را تباه مى كند.