حدیث دربارهمهلت دادن به ستمگر

رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ يُمهِلُ الظَّالِمَ حتّى يقولَ: قد أهمَلَنِي! ثُمّ يَأخُذُهُ أخذَةً رابِيَةً، إنّ اللّهَ حَمِدَ نفسَهُ عِندَ هَلاكِ الظّالِمِينَ فقالَ: «فَقُطِعَ دَابِرُ القَوْمِ الّذينَ ظَلَمُوا وَ الحَمْدُ للّهِِ رَبِّ العالَمِينَ» ۱. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند به ستمگر چندان مهلت مى دهد كه مى گويد مرا وا گذاشته است، سپس او را به گرفتنى سخت فرو گرفت. خداوند پس از نابود كردن ستمگران، خود را حمد و سپاس گفته و فرموده است: «و دنباله گروهى كه ستم مى كردند قطع شد و خدا را سپاس كه پروردگار جهانيان است».

۱.الأنعام: 45.

۲.بحار الأنوار: 75/322/51.

کلیدواژه‌ها ستمگری مهلت دادن به ستمگر

احادیث دیگر این موضوع

لقمان عليه السلام:هر گاه قدرت تو را وا داشت كه به مردم ستم كنى، قدرتى را كه خدا بر تو دارد، به ياد آر.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه «و چنين بود به قهر گرفتن پروردگارت وقتى [اهالى]آن دهكده ها را كه ستمگر بودند [به قهر]مى گرفت؛ آرى! گرفتن وى دردناك و سخت است» ـفرمود: خداوند، ستمگر را چندان مهلت مى دهد كه وقتى او را گرفت، ديگر خلاصش نكند.

امام على عليه السلام:اگر [خدا] ستمگر را مهلت دهد، از دستش نرسته است، بلكه در جاى غم و اندوه بر سر راهش و در گلوگاه او، آنجا كه آب دهان فرو برده مى شود در كمين اوست.

امام على عليه السلام:خداوند سبحان ستمِ ستمديدگان را مهلت مى دهد، اما ناديده نمى گيرد.

امام على عليه السلام:در زوال نعمت خدا و شتاب بخشيدن به خشم و انتقام او، چيزى كارگرتر از ستمگرى نيست؛ زيرا خداوند دعاى ستمديدگان را مى شنود و در كمين ستمگران است.

تفسير نور الثقلين:امام باقر عليه السلام فرمود: خداوند عزّ و جلّ ميان دو كلمه، چهل سال به فرعون مهلت داد. آنگاه او را به عذاب آخرت و دنيا گرفتار كرد. از زمانى كه خداوند عزّ و جلّ به موسى و هارون عليهما السلام فرمود: «هر آينه دعاى شما دو تن اجابت شد» تا زمانى كه خداوند متعال اجابتش را به موسى معلوم كرد، چهل سال طول كشيد. حضرت سپس فرمود: جبرئيل عليه السلام گفت: من درباره فرعون با پروردگارم سخت بحث كردم و عرض كردم: پروردگارا! او را كه گفته «اَنا ربّكم الاَعلى» رها ساخته اى؟! خداوند فرمود: اين را بنده اى مثل تو مى گويد. و در خبرى از رسول خدا صلى الله عليه و آله آمده است: جبرئيل گفت: عرض كردم: پروردگارا! فرعون را كه نداى «اَنا رّبكم الاَعلى»، سر داده است رها مى كنى؟! خداوند فرمود: اين حرف را كسى مانند تو مى زند كه مى ترسد از دستش برود.