حدیث دربارهفرمانبرى از خدا و آثار آن
عنه عليه السلام:خَلَقَ الخَلقَ حينَ خَلَقَهُم غَنِيّا عن طاعَتِهِم، آمِنا مِن مَعصِيَتِهِم؛ لأنّهُ لا تَضُرُّهُ مَعصيَةُ مَن عَصاهُ، و لا تَنفَعُهُ طاعَةُ مَن أطاعَهُ. ۱
امام على عليه السلام:آفريدگان را در حالى بيافريد كه به طاعت آنان نيازى ندارد و از معصيت آنان در امان است؛ زيرا نافرمانىِ نافرمانان به او زيان نمى زنَد و فرمانبرىِ فرمانبرداران به او سودى نمى رسانَد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة193.