حدیث دربارهآداب روزه

میزان الحکمه ج ۶، ص ۳۹۶، ح ۱۱۱۰۵

امام علی علیه‌السلام

آداب روزه

عنه عليه السلام:صَومُ النَّفسِ عن لَذّاتِ الدنيا أنفَعُ الصِّيامِ. ۱

امام على عليه السلام:روزه (و خوددارى) نفْس از لذّتهاى دنيا، سودمندترين روزه است.

۱.غرر الحكم: 5874.

کلیدواژه‌ها روزه آداب روزه حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی

احادیث دیگر این موضوع

۸

امام على عليه السلام:روزه دل، بهتر از روزه زبان است و روزه زبان، بهتر از روزه شكم.

امام على عليه السلام:روزه تن، عبارت است از خوددارىِ با اراده از خوردن غذاها به انگيزه ترس از كيفر و رغبت به ثواب، و روزه نفْس، عبارت است از نگهداشتن حواس پنجگانه از ديگر گناهان و خالى كردن دل از همه عوامل بدى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به زنى كه با زبان روزه كنيز خود را دشنام مى داد ـفرمود: چگونه روزه دارى هستى كه كنيزت را دشنام مى دهى؟ روزه، فقط خوددارى از خوردن و آشاميدن نيست، بلكه خداوند آن را، علاوه بر اين دو، مانع كارها و سخنان زشت كه روزه را بى اثر مى كند، قرار داده است؛ وه كه چه اندكند روزه داران و چه بسيارند گرسنگى كشندگان!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد: كسى كه جوارح و اندامهاى خود را از حرامهاى من نگاه ندارد، من نيازى به اين ندارم كه به خاطر من از خوردن و آشاميدن خوددارى ورزد.

امام على عليه السلام:روزه، دورى كردن از حرامهاست؛ همچنان كه آدمى از خوردن و آشاميدن خوددارى مى كند.

فاطمه زهرا عليها السلام:اگر روزه دار زبان و گوش و چشم و اعضا و جوارح خود را نگه ندارد، روزه به چه كار او مى آيد؟!

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعاى خود به هنگام حلول ماه رمضان ـگفت: به وسيله روزه اين ماه ياريمان ده تا اندامهاى خود را از معاصى تو نگه داريم و آنها را به كارهايى گيريم كه خشنودى تو را فراهم مى آورد، تا با گوشهايمان سخنان بيهوده نشنويم و با چشمانمان به ديدن چيزهاى لهو نشتابيم و تا دستانمان را به سوى حرام نگشاييم و با پاهايمان به سوى آنچه منع شده ره نسپاريم و تا شكمهايمان، جز آنچه را تو حلال كرده اى، در خود جاى ندهد و زبانهايمان، جز به آنچه تو خبر داده اى و بيان فرموده اى، گويا نشود و رنج نكشيم جز براى آنچه به پاداش تو نزديك مى كند و به جا نياوريم مگر چيزى را كه از كيفر تو نگه مى دارد.

امام باقر عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به جابر بن عبد اللّه فرمود: اى جابر! در اين ماه رمضان، هر كس روز آن را روزه بدارد و جزئى از شبش را به عبادت پردازد و شكم و شرمگاه خويش را پاك نگه دارد و زبانش را حفظ كند، همان گونه كه از اين ماه خارج مى شود، از گناهان خويش خارج شود. جابر عرض كرد: اى رسول خدا! چه زيباست اين حديث! رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: اى جابر! و چه سخت است [رعايت] اين شروط!