حدیث دربارهحكمت واجب بودن روزه

میزان الحکمه ج ۶، ص ۳۹۰، ح ۱۱۰۷۳

امام حسین علیه‌السلام

حكمت واجب بودن روزه

الإمامُ الحسينُ عليه السلامـ لمّا سُئلَ عن علَّةِ وجوب الصَّوم ـ: لِيَجِدَ الغَنيُّ مَسَّ الجُوعِ، فَيَعُودَ بِالفَضلِ على المَساكينِ. ۱

امام حسين عليه السلامـ درباره علّت وجوب روزه ـفرمود: تا توانگر رنج گرسنگى را بچشد و در نتيجه، به مستمندان رسيدگى و بخشش كند.

۱.بحار الأنوار: 96/375/62.

کلیدواژه‌ها روزه حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی حکمت واجب بودن روزه

احادیث دیگر این موضوع

۷

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر شما باد روزه گرفتن كه آن رگها را مى بُرد [شهوت را كم مى كند]و سرمستى را مى بَرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روزه، روده را باريك مى كند، گوشت را مى ريزد و از گرماى سوزان دوزخ دور مى گرداند.

امام على عليه السلام:خداوند. روزه را براى آزمودن اخلاص بندگان، واجب كرد.

امام على عليه السلام:. خداوند بندگان مؤمن خود را به وسيله نمازها و زكاتها و جدّيت در روزه دارى روزهاى واجب [رمضان]، براى آرام كردن اعضا و جوارح آنان و خشوع ديدگانشان و فروتنى جانهايشان و خضوع دلهايشان حفظ مى كند.

فاطمه زهرا عليها السلام:خداوند روزه را براى استوارى اخلاص، واجب فرمود.

امام باقر عليه السلام:روزه و حج، آرام بخش دلهاست.

امام صادق عليه السلام:علّت روزه گرفتن آن است كه به سبب آن توانگر و تهيدست برابر شوند؛ زيرا توانگر رنج گرسنگى را احساس نمى كند تا به تهيدست رحم كند؛ چرا كه توانگر هرگاه چيزى بخواهد مى تواند آن را فراهم آورد. از اين رو خداوند عزّ و جلّ خواست تا ميان آفريدگانش برابرى (همدردى) ايجاد كند و رنج گرسنگى و سختى را به توانگر بچشاند تا بر ناتوان، دل بسوزاند و به گرسنه، رحم كند.