حدیث دربارهفضيلت نماز شب

الكافي عن احمد بن عبد العزيز عن بعض اصحابنا:كان ابو الحسن الاول عليه السلام إذا رفع رَأسَهُ مِن آخِرِ رَكعَةِ الوِترِ قال: هذا مَقامُ مَن حَسَناتُهُ نِعمَةٌ مِنكَ و شُكرُهُ ضَعيفٌ و ذَنبُهُ عَظيمٌ و ليسَ لَهُ إلاّ دَفعُكَ و رَحمَتُكَ فإنّكَ قلتَ في كتابِكَ المُنزَلِ على نَبِيِّكَ المُرسَلِ صلى الله عليه و آله: «كانُوا قَليلاً مِنَ اللَّيلِ ما يَهْجَعُونَ * و بِالأسحارِ هُم يَستَغْفِرُونَ» طالَ هُجُوعِي و قَلَّ قِيامِي و هذا السَّحَرُ، و أنا أستَغفِرُكَ لِذَنبي استِغفارَ مَن لَم يَجِدْ لنفسِهِ ضَرّا و لا نَفعا و لا مَوتا و لا حَياةً و لا نُشُورا. ـ ثُمّ يَخِرُّ ساجِدا صلواتُ اللّهِ علَيهِ و آلِهِ ـ. ۱
الكافىـ به نقل از احمد بن عبد العزيز از بعضى از ياران ما ـ: امام كاظم عليه السلام هنگام سر برداشتن از ركعت آخر نماز وَتْر فرمود: «اين جايگاه كسى است كه نيكيهاى او نعمتى است كه تو به او داده اى و او در سپاسگزارى آنها ناتوان است و گناهش بزرگ و بسيار و چيزى جز حمايت و رحمت تو در كف ندارد؛ زيرا تو در كتاب خود كه بر پيامبر مرسلت صلى الله عليه و آله فرو فرستاده اى فرموده اى: «اندكى از شب را مى خفتند و در سحرگاهان آمرزش مى خواستند». خفتنم به درازا كشيد و شب زنده داريم دوامى نياورْد و اينك سحر است و من براى گناهم از تو آمرزش مى طلبم، آمرزش طلبىِ كسى كه سود و زيان و مرگ و زندگى و حشر و نشرش به دست او نيست. حضرت صلى الله عليه و آله پس از بيان اين جملات به سجده مى افتاد.
۱.الكافي: 3/325/16.

احادیث دیگر این موضوع

۸