حدیث دربارهنماز جماعت

میزان الحکمه ج ۶، ص ۳۲۸، ح ۱۰۸۷۱

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

نماز جماعت

رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:مَن صَلَّى الخَمسَ في جَماعَةٍ فَظُنُّوا بهِ خَيرا. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه نمازهاى پنج گانه را با جماعت بخواند، به او گمان نيك بريد.

۱.الكافي: 3/371/3.

کلیدواژه‌ها نماز 1 نماز جماعت

احادیث دیگر این موضوع

۵

امام على عليه السلام:يا در نماز جماعتِ ما حاضر مى شوند، يا از ما دور شوند و در مجاورت هم نباشيم.

امام باقر عليه السلام:جُهَنى خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد و عرض كرد: اى رسول خدا! من در صحرا با زن و فرزندان و غلامانم به سر مى برم و [موقع نماز] اذان مى گويم و مى ايستم و با آنها نماز مى گزارم، آيا نماز ما جماعت است؟ فرمود: آرى. عرض كرد: اى رسول خدا! [گاهى اوقات]غلامانم در پى آوردن آب مى روند و من مى مانم و زن و فرزندانم. پس [موقع نماز]اذان مى گويم و مى ايستم و با آنها نماز مى گزارم، آيا نماز ما جماعت به حساب مى آيد؟ فرمود: آرى. جُهَنى عرض كرد: اى رسول خدا! [گاهى اوقات] فرزندانم در پى احشام مى روند و من و همسرم تنها مى مانيم. پس [وقت نماز] اذان مى گويم و مى ايستم و با او نماز مى خوانم، آيا جماعت حساب مى شود؟ فرمود: آرى. عرض كرد: اى رسول خدا صلى الله عليه و آله گاهى زن نيز دنبال كارهايش مى رود و من تنها مى مانم و اذان مى گويم و مى ايستم و نماز مى خوانم، آيا نماز من تنها جماعت است؟ حضرت فرمود: آرى، مؤمن به تنهايى نيز جماعت است.

امام صادق عليه السلام:نمازى كه با جماعت خوانده شود، بيست و چهار بار برتر از نمازى است كه به تنهايى خوانده شود. بنا بر اين، يك نماز با جماعت، بيست و پنج نماز است.

امام صادق عليه السلام:جماعت و اجتماع كردن براى نماز، بدين سبب قرار داده شده است تا نماز خوان از بى نماز باز شناخته شود، و معلوم گردد چه كسى نماز را به وقتش مى خواند و چه كسى آن را ضايع مى كند؛ اگر نماز جماعت نبود، هيچ كس نمى توانست به صلاح و پاكى كسى شهادت دهد؛ زيرا كسى كه با جماعت نماز نخوانَد، از نظر مسلمانان بى نماز است؛ چه اينكه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: كسى كه بدون علت و عذرى نمازش را در مسجد با مسلمانان نگزارد نماز ندارد.

امام صادق عليه السلام:اوّلين نماز جماعتى كه خوانده شد به اين صورت بود كه رسول خدا صلى الله عليه و آله با امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام در حال نماز بود كه ابو طالب و جعفر بر او گذشتند. پس ابو طالب به جعفر گفت: پسرم! كنار پسر عمويت نماز بخوان. چون رسول خدا صلى الله عليه و آله وجود جعفر را در كنار خود حسّ كرد، براى امامت نماز جلوتر رفت و ابو طالب با خوشحالى برگشت. پس اوّلين نمازى كه به جماعت خوانده شد، در آن روز بود.