خانه
کتابها
احادیث
معصومین(ع)
جستجو...
ورود
ثبتنام
خانه
کتابها
میزان الحکمه ج ۶
موضوعات
پرهيز از سبك شمردن نماز
10857. نمازت را سبك مشمار؛ زيرا پيامبر ص…
حدیث درباره
پرهيز از سبك شمردن نماز
میزان الحکمه ج ۶، ص ۳۲۲، ح ۱۰۸۵۷
امام باقر علیهالسلام
پرهيز از سبك شمردن نماز
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:
لا تَتَهاوَنْ بصلاتِكَ؛ فإنّ النبيَّ صلى الله عليه و آله قالَ عندَ مَوتِهِ: لَيسَ مِنّي مَنِ استَخَفَّ بِصلاتِهِ.
۱
امام باقر عليه السلام:
نمازت را سبك مشمار؛ زيرا پيامبر صلى الله عليه و آله هنگام رحلتش فرمود: از من نيست كسى كه نمازش را سبك بشمارد.
۱.
الكافي: 3/269/7.
کلیدواژهها
نماز 1
پرهیز از سبک شمردن نماز
احادیث دیگر این موضوع
۳
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ دخترش فاطمه عليها السلام كه پرسيده بود: اى پدر مردان و زنانى كه نمازشان را سبك مى شمرند چه (جزايى) دارند؟ ـفرمود: اى فاطمه، هر كس ـ از مردان يا زنان ـ نمازش را سبك بشمرد، خداوند او را به پانزده خصلت مبتلا مى كند: شش خصلت در دنيا، سه خصلت هنگام مرگش، سه خصلت در گورش و سه خصلت در قيامت هنگامى كه از گورش بيرون مى آيد. امّا آنچه در دنيا به او مى رسد: خداوند بركت را از عمرش بر مى دارد و نيز از روزيش، سيماى صالحان را از چهره اش مى زدايد، به هر عملى كه انجام مى دهد پاداشى داده نمى شود، دعايش به آسمان نمى رود و ششم اينكه براى او در دعاى صالحان نصيبى نيست. و امّا آنچه هنگام مرگش به او مى رسد: نخستين آن ها اين است كه خوار مى ميرد، دوم گرسنه مى ميرد و سوم، تشنه مى ميرد، پس اگر از نهرهاى دنيا به او بنوشانند، سيراب نمى شود. و امّا آنچه در گورش به او مى رسد: نخستين آن ها اين است كه خداوند فرشته اى مى گمارد تا او را در گورش آشفته سازد، دوم اينكه گورش را بر او تنگ مى كند و سوم اينكه گورش تاريك است. و امّا آنچه روز قيامت هنگام بيرون آمدن از گورش به او مى رسد: نخستين آن ها اين است كه خداوند فرشته اى مى گمارد تا او را با صورت (روى زمين) بكشد در حالى كه مردم به او مى نگرند، دوّم اينكه بازخواست سختى مى شود و سوّم اينكه خداوند به او نمى نگرد و پاكش نمى سازد و عذابى دردناك دارد.
امام صادق عليه السلام:رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: از من نيست كسى كه نماز را سبك بشمارد، به خدا قسم، كنار حوض [كوثر]بر من وارد نمى شود.
مستدرك الوسائلـ به نقل از ابو بصير ـ: به حضور حُميده رسيدم تا رحلت امام صادق عليه السلام را به او تسليت گويم. حُميده گريست و سپس گفت: اى ابا محمّد! كاش هنگام فوت آن حضرت بودى. يكى از چشمان خود را بست و سپس به من فرمود: خويشان و نزديكانم را نزد من بخوانيد. وقتى همه دور آن بزرگوار جمع شدند، فرمود: هرگز شفاعت ما به كسى كه نماز را سبك بشمارد، نمى رسد.
حدیث 10856
موضوع
حدیث 10858