حدیث دربارهكسى كه نمازش نماز نيست
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:الصَّلاةُ وُكِّلَ بها مَلَكٌ ليسَ لَهُ عَمَلٌ غَيرَها، فإذا فَرَغَ مِنها قَبَضَها ثُمّ صَعِدَ بها، فإنْ كانَت مِمّا تُقبَلُ قُبِلَت، و إن كانَت مِمّا لا تُقبَلُ قيلَ لَهُ: رُدَّها عَلى عَبدِي، فَيَنزِلُ بها حتّى يَضرِبَ بها وَجهَهُ، ثُمَّ يقولُ: اُفٍّ لكَ، ما يَزالُ لكَ عَمَلٌ يُعَنِّيني! ۱
امام صادق عليه السلام:فرشته اى بر نماز گماشته شده كه جز آن، كارى ندارد. پس هرگاه بنده نمازش را تمام كند، آن فرشته نماز را بگيرد و بالا برد. اگر از نمازهاى پذيرفتنى بود، پذيرفته مى شود و اگر پذيرفتنى نبود به آن فرشته گفته مى شود: آن را به بنده ام برگردان. پس فرشته آن نماز را پايين مى آورد و به صورت صاحبش مى زند و سپس مى گويد: اُف بر تو! كار تو هميشه مايه زحمت و سرشكستگى من است!
۱.الكافي: 3/488/10.