حدیث دربارهنماز، گناهان پيش از خود را مى پوشاند
عنه صلى الله عليه و آله:سَمِعتُ مُنادِيا عندَ حَضرةِ كُلِّ صَلاةٍ فيقولُ: يا بَني آدَمَ، قُومُوا فَأطفِئُوا عَنكُم ما أوقَدتُمُوهُ على أنفسِكُم، فَيَقُومُونَ فَيَتَطَهَّرُونَ فَتَسقُطُ خَطاياهُم مِن أعيُنِهِم، و يُصَلُّونَ فَيُغفَرُ لَهُم ما بينَهُما، ثُمّ تُوقِدُونَ فيما بينَ ذلكَ، فإذا كانَ عندَ صلاةِ الاُولى نادى: يا بَني آدَمَ، قُومُوا فَأطفِئُوا ما أوقَدتُم على أنفُسِكُم، فَيَقومُونَ فيَتَطَهَّرُونَ و يُصَلُّونَ فَيُغفَرُ لَهُم ما بينَهما، فإذا حَضَرَتِ العَصرُ فمِثلُ ذلكَ، فإذا حَضَرَتِ المَغرِبُ فمِثلُ ذلكَ، فإذا حَضَرَتِ العَتَمَةُ فمِثلُ ذلكَ، فَيَنامُونَ و قد غُفِرَ لَهُم. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هنگام فرا رسيدن [وقت]هر نمازى شنيدم آواز دهنده اى مى گويد: اى فرزندان آدم! برخيزيد و آتشى را كه بر جان خود افروخته ايد خاموش كنيد. پس مردمان بر مى خيزند و طهارت مى گيرند و با اين كار گناهانشان از چشمانشان مى ريزد و نماز را مى خوانند و هر چه گناه در فاصله ميان دو نماز كرده اند، بخشوده مى شود. سپس بار ديگر آتش گناه را بر جان خود مى افروزند، و چون وقت نماز ظهر رسد، آن منادى فرياد زند: اى آدميان! برخيزيد و آتشى را كه بر جان خود زده ايد خاموش گردانيد؛ پس برخيزند و طهارت گيرند و نماز بگزارند و گناهانى كه در فاصله دو نماز كرده اند، آمرزيده شود. نماز عصر كه فرا رسد نيز به همين ترتيب عمل شود. هنگام نماز مغرب كه رسد نيز به همين ترتيب و نماز عشا كه رسد، باز به همين سان عمل شود. سپس در حالى به خواب روند كه آمرزيده شده اند.
۱.بحار الأنوار: 82/224/46.