حدیث دربارهصدقه دادن به گنهكار براى حفظاو از معصيت

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردى گفت: امشب حتماً صدقه اى مى دهم و آنگاه از منزل خارج شد و صدقه اش را برد و در دست دزدى گذاشت. صبح كه شد مردم مى گفتند: ديشب به يك دزد صدقه داده است! او گفت: خدايا! شكر، صدقه ام به دست دزد افتاد [و هدر رفت]! امشب صدقه ديگرى مى دهم، پس صدقه اش را برد و [ندانسته]در دست زن بد كاره اى گذاشت. صبح كه شد مردم مى گفتند: ديشب به زناكارى صدقه داده است! او گفت: خدايا! شكر، صدقه ام به دست زانيه اى افتاد. امشب صدقه ديگرى مى دهم، پس صدقه اش را برد و در دست يك توانگر گذاشت. باز صبح مردم از صدقه دادن او به يك توانگر سخن گفتند. مرد گفت: خدايا! شكر، صدقه ام به دست دزدى و زانيه اى و توانگرى افتاد. پس، بازگشت. [كسى از حكمت كار او آگاه بود در توجيه اقدام او به او گفت:]آن صدقه ات كه به دست دزد رسيد، بدان سبب بود كه شايد از سرقت دست بردارد و آن صدقه كه به دست زن بد كاره افتاد، براى آن بود كه بلكه از زنا دادن خوددارى كند و آن صدقه كه به دست توانگر رسيد، از آن رو بود كه بلكه عبرت گيرد و از آنچه خداوند عطايش كرده است انفاق كند.